25 yıl geriye giderek, günümüze doğru bakınca; gördüm ki, hayatımız ne kadar renkli(!) imiş, renkleri ne çok severmişiz! 35-40 yaş üzeri olanlarla, zaman tünelinde şöyle bir yolculuk yapalım isterseniz.
Hatırlar mısınız? Bir sabah “Beyaz Benzin Operasyonu“ gündeme düşmüştü. Benzin katkı maddesi ithalatında yapılan yolsuzluk ve rüşvet olaylarından dolayı birçok bürokrat gözaltına alınmış veya tutuklanmıştı. Hani bir deterjan reklamı vardı. “Beyazında beyazı var, adı tursil beyazı.” Ne diyelim, beterin beteri var; inşallah son olur, diye temennide bulunmuştuk.
Bir düşünelim… Yolsuzluk yapılmayan, rüşvet dönmeyen ne kalmıştı? Evimizdeki elektrik, otomobilimizdeki benzin, mutfağımızdaki et v.s. Hepsi yolsuzluk çemberinden geçerek gelmiş. Ve faturası hep bize kesilmişti.
Et deyince, beyaz eti hatırladım. Henüz böyle bir operasyon duyulmadı. Denizdeki balığı, çiftlikteki tavuğu rahat bırakalım, değil mi? Yumurta, omega 3 vs. önemli, hile götürmez.
Bir de “Perde Operasyonu” vardı. Unuttunuz tabi. Tiyatroda yolsuzluk! Çok şükür “Beyaz Perde“ değil. Yıllarca beyaz perdede, “beyaz işi, beyaz kadın ticareti” temalarını işlemedik mi? Yani, beyaz içinde beyaz! Biz beyazı seviyoruz, beyazı kirletmeyelim!
Üç beyazı biliyorsunuz; un, şeker, tuz. Onlarsız olmaz. Fazlasına dikkat!
Bir BEYAZ ’da Televolede… Müzmin misafir. Onun durumu iyi. “R” harfini de söyler olmuş! Vergisi ve sevgilisi ile gündeme gelmişti, unuttunuz mu? Vefasızlık! TV kanallarında zapping yaparsanız, hala gündemde olduğunu görürsünüz.
Bir başka BEYAZ ise, tavukları kurban etmekle meşguldü… Ah Beyaz Hoca ah! Ne kadar renkli bir adamdı, sonunda renk menk kalmadı. Geçelim Beyaz Hocayı, beyaz ete diyecek yok. Ama bunca krizden sonra yakalayıp, sofraya getirmek marifet ister.
Devam edelim…
Beyaz at (kırat diyecekti)- beyaz sayfa (ne sayfalar doldu)…Hafızanızı yoklayın, kimi hatırladınız?
Beyaz güvercin- Akgünler… Ha bunlar politik! Ama gerilerde kaldı. Hatırladınız değil mi?
Ak saçlılar,
Aksakallılar,
Ak topraklar,
Kızılelma… Biraz mistik, tarihi ve sosyolojik.
Başka renklerimiz de var, her biri ayrı anlam yüklü:
Sarı- kırmızı,
Sarı- lacivert,
Siyah- beyaz,
Bordo maviyi unutmayalım… Bunlar da sportik.
Kara Çarşamba,
Kara para,
Yeşil sermaye… Bunlar ise ekonomik. Unutmanız mümkün değil bence; doğrudan cebinize dokundu çünkü!
Ne siyah, ne beyaz… Grinin tonları… Eh biraz demokratik.
Sarı sendika… Sarısı olmaz, kızılı da… Çoğu ak oldu şimdi. Renksiz hiç olmaz. Bembeyaz olmalı; şeffaf, haklı ve güçlü!
Kırmızı Lacivert … İş hanı, aynı zamanda sportik; M.İ.Y.
Ak parti,
Ak gençlik,
Beyaz masa… Son sürüm politik.
Akpınar… Ne diyeyim, su gibi aziz olun.
Sahi “ak” bir renk mi? Bence değil. Ya nedir? Pak mı bilemem… Onu da siz deyin.
Mor, bir de mosmor var… Sinir bozucu.
Mavi akım… Çok konuşulmuş; filmlere bile konu olmuştu.
Mavi vatan… Tüm dünyanın gözü orada… Hazine gibi, vazgeçilmez.
Görüyorsunuz, hayatımız renk cümbüşü, gül bahçesi gibi, ama dikeni bol.
Sahi! Yolsuzluğun rengi ne?
Bence kapkara olmalı!
Bir şey lazım; tıpkı deterjan gibi.
Bir çeşit “Temiz eller operasyonu
Hani vardı ya! Unuttunuz mu? Artık TEMİZEL de yok!
Ergenekon… Balyoz… Fetö… Rengi ne? Ben de bilmiyorum… Mutlaka vardır.
Ne diyelim, renksiz olmuyor. Çok renk var, saymakla bitmez. Allah ömür verirse, daha ne renkler göreceğiz.
Bana sorarsanız, benim rengim TURKUAZ…Türk Mavisi… Dupduru…
@kpınar 080121
