DOLAR
32,7682
EURO
35,0901
ALTIN
2.459,44
BIST
10.471,32
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Mersin
Az Bulutlu
30°C
Mersin
30°C
Az Bulutlu
Pazartesi Açık
30°C
Salı Açık
32°C
Çarşamba Az Bulutlu
31°C
Perşembe Az Bulutlu
30°C

Meryem UYSAL

BİLLURİ

AMCAM AHMET UYSAL’IN HATIRALARI – 3 Diğer Köylerdeki Değirmenler

A+
A-

Ahmet UYSAL

Sene 1945, babam Mut’un Şanşa Köyü’ne (Gökçetaş) değirmen yapar. Sene 1946, Donğrul Köyü’nde (Tuğrul) Döm Döm Hüseyin ile ortak olur. Sene 1947, Mut’un Palantepe köyüne Durmuş Veli’nin oğlu Mehmet ile ortak değirmen yapar.

Sonuncusunun etüdü çok bozuktur. Değirmenin suyu 30 km uzaktan gelir. Bu su, Palantepe ve Elbeyli köylerinin içme suyudur ve aynı zamanda tarla, gönen ve sulama suyudur. İlaveten Mut elektrik santralinin de suyudur. Velhasıl yapılan masraf çekilen emek boşa gitmiştir.

O köyde bir göz evde otururduk. 6 kişi tek odada. Kardeşim Nebi, 1947’de o evde doğdu ve olduk 7 kişi. Evin küçük bir penceresi var ama camı yok. Tahta bir kapağı var. Kapağı açınca ocak tütüyor, duman gözümüzü yakıyor kapatınca içerisi karanlık oluyor. Şimdi düşünüyorum da o tarihte cam mı icat edilmemişti yoksa babam düşünceli mi değildi…

İkinci sene Palantepe köyündeki değirmen yapıldı. Biz de oraya taşındık. Okula oradan gelip gidiyoruz. En az 5 km mesafede. Yağmur yağdığı zaman ayakkabılarımızı çamurdan çıkaramazdık. O nedenle ayakkabıları elimize alıp yalın ayak okula gider, ayaklarımızı yıkar ve öyle giyerdik onları. Derse temiz girerdik.

Palantepe köyünde 5-6 sene oturduk. Ali ağam askerdeydi. Bu yüzden Donğrul Köyü’ndeki (Tuğrul) babamın ortak olduğu değirmene beni gönderdiler. 13 yaşındaydım ve orada çok rezillik çektim.

Ortağın karısı çok cimriydi. Sabah kahvaltıda bir bazlama, öğle yemeği; bir bazlama, az peynir, akşam yemeği; gününe göre sebze yemeği. Karnım hiç doymuyordu ben de bıraktım geldim…

Devamı: AMCAM AHMET UYSAL’IN HATIRALARI – 4 Değirmenciliğin Aile Üzerindeki Etkileri 

Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.