Farkında mısınız özkıyım oranlarının ne kadar arttığının? Peki özkıyım gerçekleştiren insanlar ne kadar yardım istedi? Ya da biz sessiz çığlıklarını ne kadar duyabildik acaba…
Kadına “güçlü kadın” ya da erkeğe “güçlü erkek” dedirten şey ne? Her şeyi kusursuz yapabilmeleri mi, sorunlarla mükemmel baş edebilmeleri mi, yardımsız her şeyi halledebilmeleri mi yoksa yeri geldiğinde çekinmeden yardım isteyebilmeleri mi?
Peki ihtiyacın olduğunda sen ne kadar destek alabiliyorsun? Ya da kendi sorununu küçümsemeyi mi tercih ediyorsun?
İnsan yardım istemekten neden çekinir? Eksik yanlarının fark edilmesinin zayıflık olarak algılanacağı düşüncesi mi engel olan? Yardım isteğinin reddedilmesi mi? Yoksa insanın kontrolcülüğü mü yardım istemesine engel olan şey?
Hayatın koşuşturmacasında öyle anlar yaşanıyor ki omuzlarımızda tonlarca yük taşıyormuş gibi hissediyoruz. Hem de çocuğundan yetişkinine. Böyle anlarda kendimizi ne kadar ifade edebildiğimiz ya da karşı tarafın bizi gerçekten dinleyip dinlemediği büyük önem taşıyor. Karşı tarafa anlatırken soruna çözüm bulunamasa da anlaşıldığını hissetmek, dinlendiğini bilmek bile şifa oluyor, buna dahi ihtiyacımız olduğunu fark ediyoruz.
Peki biz duygularımızın ne kadar farkındayız? Duygularımıza sebep olan düşünceleri sakinlikle değerlendirmeye alan yaratıyor muyuz kendimize?
Duyguların farkında olmak, bu duyguya sebep olan düşünceleri süzgeçten geçirmeyi kimisi sevdiklerine, dostuna anlatarak duygu ve düşüncelerini analiz etme fırsatı buluyor; kimisi ise tüm bunlardan kaçınıp tek başına baş etmeyi tercih ediyor.
Duygu ve düşüncelerimizden kaçmak veya bastırmaya çalışmak omuzlarımızdaki yükü hafifletmiyor maalesef… İfade edilmeyen her duygu hem omuzlarımızda, hem zihnimizde, hem de kalbimizde kocaman bir ağırlığa dönüşüyor zamanla…
Güçlü olmak demek hiç tökezlemeyeceğimiz, düşmeyeceğimiz, yenilmeyeceğimiz ya da yardıma ihtiyaç duymayacağımız anlamına gelmiyor. Güçlü olmak ihtiyaç anında “şu an desteğe ihtiyacım var” diyebilme cesaretini gösterebilmektir. Duygularımızı paylaştıkça ve anlaşıldığımızı hissettikçe omuzlarımızdaki yükün hafiflediğini fark edeceğiz.
Herkesin bu toplumda değerli olduğunu bilmesi ve duygularımızın farkında olmak umuduyla…
