BİR DÜZENLEME ”MUSA EROĞLU’NUN BABASI KANİMİ”

Halk türkülerimizin değerli üstadı Musa Eroğlu 7-8 yaşlarında iken anası Hakk’ın rahmetine kavuşur. Babası, buralarda KANİMİ lakabıyla anılır, o’nun da adının Musa olduğunu çok kimseler bilmez bile. Oğlu Musa gibi çok sempatik, dürüst, çalışkan, hoşsohbet bir yaratılışta olduğu için o’nu tanıyanlarca hep sevilmiştir. Çevresine kendisini böylesine sevdiren Kanimi genç yaşında bir çocuğuyla yalnız yaşayacak değildi ya, elbette münasip bir eş bulunmalıydı, bulundu da. Köprübaşı köyünden Molla Mustafa’nın kızı Fadime münasip görüldü. Fadime de gönüllü idi. Fakat abisi Hacı bir türlü razı edilemiyordu. Günler günleri, haftalar haftaları izliyor değişen bir şey olmuyordu artık son çareye başvuruldu. Fadime bir akşam üzeri su getirmek için pınara gittiği sırada Kanimi kolundan tuttuğu gibi alır götürür. Kıravga beyleri soyundan Topal Yahya ( Şimşek) onları alır kimsenin haberi olmadan Sertavul Gapızındaki keyf ininde (Keyf mağarası) gizler.

Kızının kaçırıldığını gören Molla Mustafa hemen etraf köylere adamlar salar, izletir, soruşturur. Her yere izleyiciler, dinleyiciler koyar. Molla Mustafa hatırlı adam. Anadolu’nun çok yerinde ahbapları dostları var. Kanimi nereye gitse yakalanması muhakkak. Gizlendiği inden bir türlü çıkamaz. Sevenleri tarafından hem gizlenir, hem beslenir.

Topal Yahya’da çok zeki, çok kurnaz bir adam. Molla Mustafa’yı yanıltmak amacıyla bir arkadaşını öğretir, dinleyicilerin duyabileceği bir yerde: ‘’Dün Mersinde idim, Mut otobüsüne bindiğim sırada Kanimi’de Antalya otobüsüne biniyordu’’ dedirtir. Haber derhal Molla Mustafa’ya ulaşır, hemen birisi görevlendirilir. Antalya’da Kanimi’nin varabileceği yerler didik didik aranırsa da tabi bulunamaz. Birkaç gün sonra başka birisi: ‘’Dün Karaman istasyonunda Kanimi’yi yanında bir kadınla İzmir trenine binerken gördüm ‘’ der.

İzmire’de adamlar salınır, nafile, orada da bulunamaz.

Böyle birkaç haftalık neticesiz takipten sonra usanan Molla Mustafa takipten vazgeçer.

Kanimi de mağaradan çıkar, Fadime ile nikahı’nı sağlayıp kurtulur.

O kızışkın takip günlerinde (kim olduğunu tespit edemediğim) amatör bir şair şu düzenlemeyi yapar:

Ağanın adı Hacı

İçerime düştü acı

Kıravgada koca Nacı

Fadime’mi görmedin mi

Duman oldu cümle dağım

Ah ettikçe erir yağım

Kilisede Derviş Beğim

Fadime’mi görmedin mi

Evlerinin önünde nar

Kuşlar dalına konar

Gillede’ki Ekiz Omar

Fadime’mi görmedin mi

Şeytanın sözüne uymuş

Su kabını yolda koymuş

Eserlide Akça Durmuş

Fadime’mi görmedin mi

Evlerinin önü yemiş

Dalı üstüne eğilmiş

Kükürde’ki koca Memiş

Fadime’mi görmedin mi

Anasının boyu kısa

Ciğerine düştü tasa

Elmalı’da Abdal Musa

Fadime’mi görmedin mi

Babası hasta yatır

Ahbapları sorar hatır

Narlıdere’de Yan yatır

Fadime’mi görmedin mi

Kazanlara vurulur aş

Aş bişer yavaş yavaş

Böyük dedem Hacı Bektaş

Fadime’mi görmedin mi

Doğan Atlay’a ait bir araştırma yazısı