Biz Mut Çıtlık dergisini yaşatıyoruz, o da bizi.
Bir çocuğum da Mut Çıtlık.
Dergi çıktı, dergi mi dağıtacağım, evde biraz yorgun yorgunum, ama dışarı çıkınca kimse durduramaz beni.
Dört köklü bir güldür Mut Çıtlık
Melengiç, çıtlık, gök/boncuk, sakızlık
Gürbüz, Yıldırım, Karabatak, Mustul
Dört köklü bir güldür Mut Çıtlık.
Eminim ki benim ölümüm, yolda sokakta Mut Çıtlık dağıtırken, onun için koştururken, kalbimin küttedek duruvermesiyle olacak.
Mut Çıtlık’ı dağıtırken (yaklaşık yedi sekiz gün) Mut cadde ve sokaklarında en çok görünen eminim ki benim.
Aşk olsun yakasına Mut Çıtlık takanlara!
Nice ilklere imza attı Mut Çıtlık, ama bir ilki hiç kimseye kaptırmadı.
Hangi ilçenin, hatta hangi ilin var böyle bir dergisi, bilmiyorum tam olarak.
Bağ bahçe işlerim el/yabancı işi, Mut Çıtlık işlerim büyük tutkum. Çünkü tüm Çıtlık sürdürümcülerinin, basım giderlerine katkı sunanların, söyleşi yaptıklarımın, yazarlarının ve şairlerinin, Mut Çıtlık içinde yer alan herkesin büyük sorumluluğu var üzerimde.
Eyy Mut Çıtlık dergisi!..
Senin doğumundan sonraki bütün Mut kaymakamlarını tanıdım. İkisini hiç unutmuyorum ama. Bunlardan birincisi Mut Çıtlık’ın birçok etkinliğine hep on dakika önce gelir ve derdi ki, “Herkes beni bekleyeceğine ben herkesi beklerim!”
İkincisi mi? Onu da başka bir zaman söylerim.
Mut Çıtlık’ta ben genellikle, söyleyecek sözü olup da bugüne kadar söyleyemeyenlerle söyleşi yapıyorum.
Mut Çıtlık; ona gönül verenlerin, onu okuyanların, ona katkı sunanların, yani hepimizin ortaklaşa açtığı bir Mut Kültür Sanat Gülüdür.
Mut Çıtlık yalnızca bir dergi değil, yan kollarıyla bir kültür sanat ailedir, aynı zamanda bir Mut belleğidir de.
Mut Çıtlık siyasi bir dergi değildir. Öyle olsaydı iki yıl yaşardı üç yıl yaşardı, elli sürdürümcüsü olurdu yüz sürdürümcüsü olurdu. 18 yaşında, yüzlerce okuru var. Ama Mut Çıtlık emekten, özgürlükten, demokrasiden, laiklikten, kardeşlikten yana bir dergidir.
Sevgiyle, sağlıkla, Mut Çıtlık’la, saybanla…
