Etiket: Necati Ugur Gürgen

Bu gün sabah mutilcemiz.net’de gezinirken yörüklerle ilgili söyleşilere göz attım, yıllar öncesine gittim. Yörüklerle bizim yakın ilişkimiz olurdu. Zira rahmetli babam Kasap Nuri’nin kasap dükkanı vardı, dükkanda satılacak et için gerekli keçiler yörüklerden temin edilirdi. Yalnız ticari ilişki de değildi, bizim ailenin yörüklerle sosyal ilişkisi de vardı. Özellikle Aydıncık tarafından...

Bundan altmış yetmiş yıl önceleri Mut halkı; bilhassa çocuklar, yaz sıcaklarının başladığı Haziran ayından itibaren sivrisinek ve ZAMBIR (Eşek Arısı) gibi böceklerin sokmalarından dolayı hastalıktan kurtulmazlardı. Bilhassa bataklık bölgelerde görülen sivrisineklerin sıtma hastalığı yayan bir böcek olduğunu herkes bilir. Dünyanın en tehlikeli böceklerinden olan bu hayvanın; Ansiklopedilerde dişilerinin 60-90 gün,...

İlkokula gittiğim yıllarda başıboş köpekler çoğalmıştı. Hatta kuduz vakalarının olabileceği söylentisi vardı. Kaymakamlık başıboş köpeklerle mücadele başlatmıştı. Alınan karar bence üzücü idi, zira hayvanlar itlaf edileceklerdi yani öldürüleceklerdi. Bunun için Avcı Bayram görevlendirilmişti. Avcı Bayram köpeklerin bir kısmını zehirliyor, bir kısmını da alenen tüfekle vurup öldürüyordu. Bu duruma çok üzülüyordum....

Geçenlerde Facebook’ta gezerken, Kozlar aşığı dostum Sadık Keskin’in bir paylaşımında, eski Mut avcılarından bahsederken avcıların şimdiki İş Bankası‘nın yerinde bulunan Gara Rıfat’ın pastanesinde toplandıklarını ve ordan ava çıktıklarını okudum. Ben de babamların 60 yıl önceleri aynı pastanede toplanarak ava gittiklerini hatırladım. Bundan 60 yıl önceleri Mut, şimdiki gibi geniş bir...

Çocukluk yıllarımızda (1950-1960) okullar kapanır kapanmaz biz çocuklar Kozlar Yaylası’na çıkarılırdı. Zira, aniden başlayan sıcaklar ve sivrisinekler çocukların sıtmaya yakalanması riskini artırırdı. Yaylada olmak biz çocuklariçin bulunmaz bir nimetti. Çünkü Kozlar adeta bir milli parktı. Çocuklar için şehirde olan tehlikeler orada yoktu. Elektrik yoktu ki, ceryan çarpsın. Şimdiki gibi yollarda...

Bu yazımızla gayemiz yemek adabını öğretmek değil, Mut yöresindeki yarım asırdan fazla önceki yıllardaki yemek kültürünü zamanımıza aktarmaktır. İnsanoğlu yaşadığı coğrafyanın kültür yapısına bağlı olarak yaşam biçimlerine uygun davranmıştır. Yani kültürel ögeler bir yaşam biçimidir. Bu ögelerden biri de yemek kültürüdür.   Bir toplumdaki yiyecekler, içecekler ile bunların hazırlanması, sunulması,...