UÇURTMALAR DÜŞMESİN

Yaralarım her gün derinleşiyor
Uçurtmalar düşmesin gökyüzünden
Kanadında çocuklar var
Hikayeler toplayıp yetiştirdim sizlere
İnsan yollar ve hikayeler gibidir
Bir yudum sevgi canımıza can katardı
Bazen sevmek bile yetmiyor
Dört mevsimi geçerken
Biz beşinci mevsimde buluşuruz
Son bakışım da gözlerinde asılı kaldım
Eskimiş mektuplar gibiydi gidişim
Yüküm ağırdır her yürek taşıyamaz
Ah denizin tuzlu suları örter
Tenimin acıdan geçen yaralarını
Bir mavi düşer gözlerimden salkım salkım
Bir balıkcı teknesi ses verir uzaklardan
Pancar motoru namelerinde
Akdenize düşerim
Ölü bedenimde yavru balıklar gezinir
Bir rüyadan geçerim
Kan ter içinde
Hayallerimin müjdesinde bir başka uyanırım
Yeni bir sabaha günün doğumunda.
Uçurtmalar düşmesin gökyüzünden
Kanadında çocuklar var