YOK YURDUNA KONMA

Sağolsun yüce iktidarımız Saraylar yaptırmaya doymuyor. Kalkınmakta olan bir ülkenin bireyleriyiz. Ekonomik açıdan, kendi yağımızla kavrulacak bir durum içinde de değiliz. 20 milyon aile açlık sınırları içinde kıvrılıyor. Ekonomistler yoksulluk sınırı 8000 TL diyor.

Herkes ayrı bir telden çalıyor. Halkımız kime inanacağını şaşırdı. Ekranlarda çöp bidonlarında yiyecek, az çürümüş sebze, meyve toplayanları görüyoruz. Sokaklar her önüne gelene avuç açan insanlarla dolu. Sabahları sıcak çaya ekmeğini bandırarak karın doyuran milyonlarca çocuklarımız var.
Tüm bu olumsuz gidişe rağmen gözler ışıl ışıl, umutla bakıyorlar geleceğe. Ülkemiz insanlarının bu topraklara bağlılığını kelimelere dökmeye gerek yok. Onlar Suriyeli, Iraklı…değiller iliklerine kadar ülkesine bağlıdır.

Umut da bir yere kadar. Millet patlama noktasına gelmiş. Çocuklar süt, vasıflı vasıfsız gençler iş bekliyor. Analar babalar çaresizlik içindeler.
Ülke olarak çekmekte olduğumuz tüm sıkıntıların tek sebebi plansızlık. Atama bekleyen 300 bin öğretmen adayı, 120 bin ziraat mühendisi aşsız işsiz, ayrıca devlete borçlu. Bir bunlar olsa öp tepene koy. Tüm üniversite mezunları öyle. Milyonlarca gencin iş gücünden ülke faydalanamıyor.
Çareyi ben bulacak değilim. Ekonomiden, Sanayiden, ulaşımdan, (kara, deniz ve hava) yatırımlardan, savunmadan, enerjiden, eğitimden anlayan liyakat sahibi yeteneklerimiz var. Görevler verilse, her birim alanlarında uygulanacak planları yapsa güzel olmaz mı? Yok ben bilirim, ben yaparım, benim dediğim, başkası asla demekle, olmadığını görüyoruz işte.

Geleceğimiz inatlar yüzünden karanlık. Yüzyılda kazandığımız her şey, kefen parası dahil gitmiş. Hazine boş güğüm misali ötüyor. Yaptığımız tüm yatırımları devlet (hazine) garantili yaparak ekonomiyi çökertmişiz. Şimdi kurtuluşu yaylaları imara açarak sağlama peşinde sonu olmayan bir yolda ilerliyoruz.

Tüm yukarıda bölük pörçük konuların içeriğini sanırım anladınız. İşin özünde ülkemizde her şey karanlık. Yasaklar, örtüyor yüzünü. Akıl yürütme, sorma sorgulama yasak. Su içme bile yasak. Aşı bir gelip bir gidiyor. Gözümüzün önünde yiğitlerimiz bir bir gidiyor. Hıfzıssıhha’yı kapatmışız. Paramız var alırız mantığına yenik düştüğümüzü göremeyen var mı? 125 milyar dolarımız buhar olmuş uçmuş, uçurulmuş. Borç yükümüz son 20 yılda 600 milyar dolar olmuş. Biz büyüdük, geliştik diye düşünürken yoksulluk paçamızdan akmış haberimiz yok. Yapmaya çalıştığımız her şeyde kara delikler açarak yaşamaya çalışıyoruz.

Şimdi yıllardan sonra sarılacak bir ağaç daha bulduk. Mevcut Anayasa bize dar geliyor deniliyor. Neymiş bu 12 Eylül Anyasasıymış. 20 yıldır O Anayasanın degişilmedik maddesi mi kaldı? Beklenti üzüm yemek değil; bağcı dövmek. Konular degiştikçe biliyorlar ki toplum, geçmişi unutuyor. Bırakın bu toplum yeteri kadar silleyi yemiş zaten. Corona bir taraftan, açlık susuzluk bir… Sofra yanıyor, tencere kaynamıyor.
Yok yurdunda üşüyoruz. Var yurduna yetişir miyiz bilemem.

Cemil COŞGUN
05.02.2021