DOLAR
12,4902
EURO
14,1332
ALTIN
720,04
BIST
1.776
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Mersin
Çok Bulutlu
22°C
Mersin
22°C
Çok Bulutlu
Pazartesi Rüzgarlı
22°C
Salı Rüzgarlı
23°C
Çarşamba Çok Bulutlu
20°C
Perşembe Parçalı Bulutlu
17°C

Nihat MUSTUL

YAZARIN KALEMİNDEN

BİR KADININ ANLATTIKLARI

12.12.2018
0
A+
A-

Bakarsınız bir hiç, bakarsınız kulaklara küpe, bakarsınız bir başyapıt…
İşte bir kadının bana anlattıkları…
Ben de size anlatıyorum…

“Yaz günü, ala şafakta bir otobüse bindim, Adana’ya gidiyorum. Otobüs çok kalabalık, koltuğum 38 numara, arka sayılır…
Sabahın erken saati olsa da içerisi sıcak, en az 40 kişinin soluğu, soğutucu çalışmıyor, terliyorum…
Ama kimsede çıt yok! Yoksa boğulan, terleyen bir ben miyim?..
En gerilerdeyim ya, sürücü yardımcısı da gelmiyor, Silifke’deki molada ancak söyleyebildim sürücüye:
“Kaptan, soğutucu çalışmıyor mu? Yamyaş ter oldum ben.”
“Çalışıyor hanımefendi, öndekiler de “üşüdük” diyorlar!”
“Öyleyse soğutucunuz bozuk.”
Diyeceğim, söylemem işe yaradı ki, Silifke’den sonra terlemez oldum.
Neyse, Adana’da işimi bitirdim, geri döneceğim. Bu kez de başka bir şirketten bilet aldım. Bu kez de ortalardayım. İçeride 20 kişi varız. Kalkış saati 15 dakika gecikti. Kimsede yine çıt yok. İndim kapının önüne, 2. Kaptan bekliyor:
“Daha kalkmıyor muyuz kaptan, 15 dakika geçtiniz?”
“Hemen kalkacağız.”
Bunun soğutucusu da sorunlu. 2. Kaptana söyledim. Yukarıdaki hava püskürme düğmeleriyle oynadı. İstediğim gibi olmadı, iki sıra öndeki koltuklar boştu, oraya geçtim ben de.
“Kaptan, bu aracın soğutucusu çalışmıyor, yalnızca hava püskürtüyor!”
“Olur mu hanımefendi, gelin bakın, yel esiyor burada!”
Bir yolcudan cansız bir ses: “Sanki çalışmıyor gibi…”
Biraz sonra, düşük ayarda da olsa serinlik başladı…
Yeniden eski yerime geçtim…
2. kaptan yanımdan geçiyor:
“Bak kaptan, izliyorum, sürücü tam 13 dakikadır telefonla konuşuyor, büyük yanlış bu, gidin söyleyin!”
Gitti söyledi. Birkaç saniye sonra telefonu bıraktı sürücü, arkaya doğru da şöyle bir göz gezdirdi.
Beşçatal’a geldik, otobüs durdu. Kaptanların ikisi de indi. Yolcu inecek ya da binecek sanıyorum ben de. Beş dakika geçti yoklar, on dakika geçiyor neredeyse. Kimse de yine çıt yok. Pencereden baktım, bir araç durmuş, o aracın önünde bir iki kişiyle konuşuyorlar. Kapıya yöneldim ama kapı kapalı.
Az sonra geldiler:
“Yahu kaptan, tam 11 dakika bu kadar yolcuyu nasıl bekletiyorsunuz?”
Ha bir beni destekleyen olsa!..
“Her şeye karışıyor, bu nasıl kadın!..” Eminim böyle düşünenler bile vardır. Ama ben böyle birisiyim işte. Bir haksızlık, bir yanlışlık mı var, duramıyorum. Tepkiyi göstermeden önce içim nasıl kaynıyorsa, rahatsızsa, tepkiden sonra da o kadar rahatlıyorum. Belki de insan olma sorumluluğum bu. Bilmiyorum…”

ETİKETLER:
Yazarın Diğer Yazıları
REKLAM ALANI
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.