BİR HAYATA DOKUNMAK

Fakültedeki odamda sağlığım dolayısıyla işimde istediğim kadar verimli olamadığımı düşünüp dururken; sanki Allah bak nasıl işe yarıyorsun dedi bana. Birden içimden dışarıya çıkma isteği geldi. Tam koridora çıkacakken, baktım kapımın önünde çekinerek bana bakan kelli felli, kır saçlı birisi var. Halinden, ben çıkmasaydım kapıyı çalmadan gideceği belli idi. “Hocam siz beni hatırlamazsınız ” dedi. Sima tanıdıktı ama gerçekten hatırlayamadım.
Bu çocuk yıllar önce Üniversite Seçme Sınavına gireceği hafta babasını kaybetmiş. Yine de sınava girmiş. Ben o sınıfta gözetmenmişim. Sınav başlayınca hemen çıkmak istiyor. Ben de ilk yarım saat bırakamayacağımızı, en iyisi bu sürede yapabileceği kadar soru işaretlemesini tavsiye etmişim. O da sözümü tutup 12 soru yapmış.
O zamanlar Ziraat Fakültesi’nin puanları çok düşük. Çocuk 12 soru ile bizim Fakültenin Tarla Bitkileri Bölümünü kazanmış. Tabi ben de derslerine giriyorum. İlk iki seneyi tamamlayan öğrencimiz okulu bırakıp tekniker olarak çalışmayı düşünürken ben yine sabrederek dört yılı tamamlamasını ve hayata mühendis olarak devam etmesini tavsiye etmişim.
O da beni dinleyerek okuldan ayrılmamış. Şu an Konya’nın bir ilçesinde Tarım İlçe Müdürü.
“Hocam ben herkese; Meryem Uysal ‘ın benim hayatımda farklı bir etkisi var diyorum “dedi.
Ben de ona; “Bunları herkes herkese söyleyebilir. Mühim olan senin söylenenlere değer vererek onlara uyman ” dedim.
Ben bunların hiçbirini hatırlamıyordum. Doğrusu benim için hem şaşırtıcı hem de memnuniyet verici oldu. Daha sonraları da bu tip yardımları küçümsemeyip, tavsiyeler verirken kişilerin hayatında çok önemli yer edebileceğini düşünerek konuşur oldum. Sadece tavsiyelerle başkalarının hayatına kuvvetli ışıklar tutabileceğimi pek çok örnekle gözlemledim. Annesiyle asansörde karşılaştığım bir komşu kızı için moral ve yön verici birkaç cümle o kızın yolunu aydınlatabiliyor.
Zor şartlarda buraya eğitime gelen insanların işlerini kolaylaştırmak, bu zorlukların altında ezilmemeleri için yakınlık göstermek ne güzel bir murattır. Ümit gelince hayat da gelir. Sadece ümit vermek, ufuk açmak yeterlidir. Gerisini hallediyorlar.
Bir hocanın yakın ilgisi bile ayağa kalkıp çalışmalarına vesile oluyor.
İlgilendiğim öğrencilerden hiçbirinden istismar benzeri bir davranış görmedim. Gerçekten zorluk içinde olan, gelen yardımın kıymetini biliyor.
Hayatına dokunduğum öğrencilerimin sayısı çok olmasa da az da değil bence. İyi ki böyle bir çaba içinde olmuşum. Onlar bilsin bilmesin ben onlar için çok mutluyum.
Öğrencilerimle beraber, arkadaşlarımın, komşularımın veya herhangi birinin çocuğu yine benim evladım yerinedir. Hangisine bir faydam olursa, bu
benim ruhumun besinidir.

” Kısacası; bir hayata dokunmak çok zor değildir.
Hayatla, kendi ile barışık, çevresini görmezden gelmeyen herkesin yapabileceği bir şeydir bu. Hayatta at gözlükleri ile dolaşmak, insanları birçok gereksiz yükten kurtarır evet ama kendisinin ihtiyacı olduğunda “neden kimse umursamıyor?” deme hakkını elinden alır insanın…
Hayatlara dokunmaktan vazgeçmeyin, yaptıklarınızın değerinin bilinmediğini düşünerek. Hayatınıza dokunulmasına izin verin, her gidiş bir yara bıraksa bile…” (Aydan Özdemir, Yazgülü Yazılar)

BİLLURİ

Prof. Dr. Meryem UYSAL