Genel

Sabah yürüyüşünde karşılaştık, adamın elinde iki metre kadar bir sopa… “Yahu nedir bu?” “Köpek için.” “Bir ekmek vereni, bir de sopa vuranı unutmazmış köpek!” “Ya saldırırsa!..” Yıllar önce Eskişehir’de, bir AVM’ye sapan yolun kenarındayım. İki köpek var, yoldan geçen her yeşil araca saldırıyor. Tabi ilgimi çekti bu durum. Meğer o...

Bir gün bir komşusu gidip Hocadan Vadeyle para ister. “Durumum biraz sıkışıkça da…” der. Hocaysa memnun olmaz bu ricadan. Ah! Olmaz, olmaz! Ama, Belli etmek de istemez adama. “Vadeyle, der, para istedin demek… Senin bu işini halletmek gerek. Gerek ya, sen de bir kolaylık göster; Bunların hepsini benden isteme. Vade...

Öncelikle söylemek istiyorum; Musa Eroğlu bir Ocak Dedesi değil. Kendi deyimi ile torunu Zeynep’in dedesi. O Dede Korkut‘un izinden gittiği için bazı çevreler ona Dede dedi. Dede’yi görünce ille bir Ocak aradılar. Telefonla sordular, gittiği yerlerde sordular ama o bir Ocak Dedesi değildi. Hatta rahmetli Feyzullah Çınar postunu ona emanet...

Ulus Ustası Mustafa Kemal Atatürk‘ün 30 Ağustos’a giden yolda bir konuşması ile söze başlamak istiyorum. ”Türkiye Büyük Millet Meclisi Orduları, Afyon Karahisar-Dumlupınar Büyük Meydan Muharebesi’nde, zalim ve mağrur bir ordunun temel varlığını inanılmayacak kadar az bir zamanda yok ettiniz. Büyük ve seçkin ulusumuzun fedakarlıklarına layık olduğunuzu kanıtladınız. Sahibimiz olan büyük...

Mersin ilinin çeşidi bol olan Tarım ve üretim konusunda sayılı ilçelerinin başında yer alan ve rakip tanımayan Mut ilçesine nedense sahip çıkan bir yetkili ve siyasetçi yok. Yazımın başında şu cümleme yer vermek isterim. Keşke her yıl seçim olsa. İnanın her seçim gününe az bir süre kala ilçeden gitmeyen siyasetçiler...

25-30 Ağustos günleri düzenlenen bilim ve kültür etkinliklerinin bir kısmını izleme olanağı buldum. Mersin Üniversitesi’ne bağlı Gülnar Meslek Yüksek Okulu, her yıl geleneksel olarak bu etkinliği devam ettiriyor. Yurt dışı ve yurt dışından akademisyenler, sanatçılar davet edilmiş. Atölyeler kurulmuş. Bir yandan sanat çalışmaları bahçede devam ederken, Kültür Merkezinde bizzat katılanlar,...

Şiirsiz kalmayın!… AY BATTI ay battı anne, çocuklar kanıyor sarhoş kent topluyor çekmecelerini pantolonu yırtık uçurtmalar firarda kim sobeler devler ülkesinde Gulliver’i? kirli bir ırmak akıyor gönlümün ortasından kırmızı bir turnayım göç kokan gözlerinde aşktan düştüm anne, yazlarım kırık nasıl söz anlatırım kalbimin ney sesine? deniz de kesti saçlarını rüzgâra...

Ödünç bir kazan alır Hoca bir komşusundan. Verirken bir tencere yerleştirir içine. Komşusu sorar: – “Bu ne?” – “Doğurdu senin kazan.” Komşusunun ölçü olmaz sevincine. Üç beş gün bir zaman geçer aradan. Hoca yine kalkar, komşuya gider; Bir iki gün için kazanı ister. Komşu da “hay hay!” der, “baş üstüne!”...

Yağmurun getirdiği geçici güz havasıyla birlikte yine ayrılık vakti geliyor Sertavul’ dan. Gelirken heyecan duyarım Sertavul’ a giderken hüzün…  Bilirim, yaylanın en güzel zamanı eylül ayıdır; son bahara yelken açan havası, sükuneti, sessizliği huzur verir insana… Ne var ki her şeyin bir sonu var. İki ay yayla havasından sonra Mersin’in...

Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, birebir yaşanmışlıklardır. “Bu çantayı taşıyorsun da, içinde küçücük bir çakı bile yok arkadaş bee!..” “’Bıçak taşıyor!’ mu dedirteceksin bana?” +++ “Bizim köyde bir adam vardı, öldü gitti. Ben hayal meyal anımsıyorum. On altı ekmek yediği söylenirdi. Ama yaman çalışırdı adam. Adana’ya pamuk işçiliğine götürmüşler bunu....

1970’li yıllarda Pakistan-Türk Derneğine üye olmuştum. Zülfikar Ali Bhutto başbakan oldu. Sürekli dergileri geliyordu. Oradan ülkedeki gelişmeleri izliyordum. Amerika Nato yetmemiş, bir de Cento’yu kurdurmuştu. Türkiye, İran, Pakistan… İşte Bhutto’ları o zaman tanımıştım. Varlıklı bir aile olan Zülfikar Ali Bhutto, varlıklarına varlık katma yerine, ülkesine demokrasi getirme, toprak reformu, adalet...

Son yıllarda yaşadığımız olumsuzluklar ile toplumun yapısı günden güne o kadar çok değişime uğruyor ki duyduklarımız, gördüklerimiz ve yapılanlar karşısında şaşırıp kalıyoruz. Biz nerede yanlış yaptık sorusunu kendimize sorarken vicdanımızın sesine kulak verip merhamet duygularımızı gözden geçiriyoruz. İçinde yaşadığımız toplumu ve yaşananları sorgularken sevmek sevilmek gibi kutsal değerleri yok sayarak...

“MUT’LU OLMAK BİR AYRICALIKTIR“ derken MUT’luluğum tuttu herhal… MUT’lular, MUT’lu olmaktan gurur duyarlar. Ama öyle bölgeci, kökenci, faşist bir gurur değildir bu… Kültürel bir gururdur. MUT’ta kadın ya da erkek cinayetleri neredeyse hiç olmadığı gibi çocuk gelinler de yoktur. Bir kız bir erkekle kaçmışsa, aile meclisi toplanıp ölüm fermanı vermez....

Bizim buralarda bir adam var. Bildim bileli Cumhuriyet Gazetesi okur. Bir de seçimden seçime oy kullanır. Hepsi bu. Kendini doldur doldur ama doldurduklarını hiç kullanma! Kendinden başka neye yarar ki! Bir gölete benzetirim bu adamı hep; ağzına kadar su dolu ama çevresindeki susuzluk için bir işe yaramaz. Bir gazete okuru,...

Mersin’de ağustos sıcağı, nem yapış yapış. Belediye otobüsü ile yola koyulmak bana heyecan veriyor. Her durakta biniyorlar. Düğderen, Dalakdere, de yol ayrımında sola sapıyoruz. Kerimler, Aladağ, Borçak, Yeniköy, Kızılcabağ , Hangediği, Kurudere ,Yavca, Kavaklıpınar derken 1450 rakımlı Arslanköy e ulaşıyoruz. Otobüsten inince bir serinlik yüzüne vuruyor. Artık yürümek kolay. Sanki...

Bir gün bir ahbabı Hocaya gelir. İki saat için eşeği ister. Kasabaya gitmek niyetindedir; “Kasaba dönüşü getiririm” der. Hoca bir lahza durur; Sonra vermemek için şöyle bir şey uydurur: “Bu işini görmeyi doğrusu çok isterdim. Ama yok hayvan evde; demin birine verdim.” Tam ahbabın ayrılacağı sıra İçerden bir ses gelir....

Geçtiğimiz salı günü hedefi belirsiz bir yolculuğa çıktık. Her zaman ki gibi İrfan ve Şafak ile birlikte. Aslında ilk varacağımız yer belliydi ama sonrası belirsizdi, biraz da bulacağımız araç çözecekti sorunu. Belirsizliğin nedeni birkaç taneydi aslında. Öncelikle kamp yapabileceğimiz suyu bol bir yer istiyorduk ki Bozkır bu bakımdan seçeneklerle dolu...

10’a 2. Bugünkü başlık böyle. Peki ne demek bu?.. Bir tümceyle bizi tanımlayan bir sonuç. Sertavul Çocuk Parkındayım. Sahipsiz köpek çok buralarda. Köpeğin birisi yoldan karşıya geçmeye çalışıyor. Anayol tabi, vızır vızır araba, kolay mı? Doğal olarak araçlardan korkuyor, ürküyor. 10 sürücüden 8’i düt düt kornaya basıyor, 2’sinin dışında kimse...