Genel

Ama bu eyyyyey’dir; kimseye parmak sallamak, hele hele kimseyi hizaya getirmek hiç değildir, asla, tümüyle insanidir ve en sessiz tondadır!.. Ey yavaşlamak ve de durmak yerine, yoldan geçen kedilere, köpeklere dütdüt korna çalan sürücüler!… Ey çocukları için para kültüründen başka kültür vermeyenler!.. Ey iftar sofralarında tokları doyurup da, birkaç sokak...

Bir ikindi vakti dere çağıl çağıl akıyordu. Kentinden gürültüsünden, sahilin sıcağından kaçanlar, çınar altında kendini doğaya bırakıyordu. Gıldır kavak efil efil eserken, söğüt dalları ona eşlik ediyordu. El ayağı kadar büyük çınar yaprakları güneş ışınları kesiyor, aşağılara göndermiyordu. Araçtan inenler, önce yedi oluktan buz gibi akan sudan yüzünü yıkıyor. Avuçları...

Ey koca deniz! Büyüdükçe büyüdü hasretin Acılarım kabardıkça kabardı Ve ben seninle bir olup açılamıyorum maviliklere… Sen değil miydin hadi gel gidelim buralardan diyen Sen değil miydin? Sevdamı dağlara çıkarıp okyanuslara taşıyan. Şimdi sevdaya tutuklu sayfalara yazıyorum hasretini Sensizliğe sarılan özlemin tek tek dolaşırken yüreğimin ıssız koylarında Maziye dalıp rengârenk...

İngiliz filozofu Thomas Hobbes, “İdare edilemeyen tutkuların bir başka adı da çılgınlıktır.” der. Her zaman biraz çılgınlık vardır aşkta. Ama her zaman biraz da akıl vardır çılgınlıkta. (Friedrich Nietzsche) Bana çılgın diyorsun, seni sevdiğim için. Yanılıyorsun, sevmek çılgınlık değil. (Ümit Yaşar Oğuzcan) Çılgınlık nedir? Ölçüsüz, aşırı davranış; bir nevi deliliktir...

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, ülkelerden birinin küçük bir köyünde, Bilge Hoca denilen bir filozof yaşarmış. Filozofun bilgeliği bütün ülkede bilinir, dara düşen herkes danışmak için ona gelirmiş. Günün birinde filozofun kapısı çalınmış. Filozof kapıyı açtığı zaman karşısında bir delikanlının durduğunu görmüş. Tanrı misafiridir diyerek genci içeriye davet etmiş....

Sultan sarayda görkemli bir şölen vermişti. Nasreddin Hoca da saraya gelen güzel güzel giyinmiş misafirleri izliyordu. Sonra kendi üzerindeki paçavralara dokundu ve şenliğe katılan insanların üzerindeki şık seten ve ipeklerle karşılaştırdı. Karnı açlıktan gurulduyordu. Ziyafet sofrasındaki güzel yiyecekleri düşündü. Karnının açlığının etkisiyle saray kapısına doğru yürüdü ve kendini muhafızlara tanıttı....

Yoksuldu, ilkokuldan sonra okumamıştı, garibandı, dindardı… Her şeyin ‘alınyazısı’ olduğuna inanırdı… Çalışma yarışması yapılsa birinci gelirdi, ama “Çalışana Allah verir” diye diye yaşardı… “Çok şükür” sözünü çok kullanırdı… 50 yaşına gelmişti, ama bu elli yıl 50 metre katkı sunmamıştı yaşamına… Derken birisi çıkmıştı ortaya… Diğerlerinden farklıydı bu birisi; kendisi gibi...

Erdemli, Silifke, Mut, Gülnar, Anamur, Ermenek eski İçel’in birer ilçeleri olmuştur. Bu bölgeye Taşeli bölgesi de denilir. Burada yaşayan toplumların ortak kültürleri vardır. Buraya sonradan gelen konar-göçerlerde bu bölgenin sosyal yapısına uyum sağlamış, onların kültürlerinden yararlanmış. Bir kültür sentezi oluşmuştur. Ortak yaşama, ortak eğlence kültürü hep, ama hep iç içe...

Çok eski zamanlarda, bir Hükümdar varmış, zenginliği tüm dünyaca bilinirmiş. Hükümdar her gittiği yere, hazinesinin bir bölümünü götürür ve bunları sergilemekten büyük onur duyarmış. Hükümdarın yaşamda en çok güvendiği, tek akıl hocası bir Bilge kişiymiş. Günlerden bir gün bu Bilge kişiyle otururken Hükümdar şöyle bir soru sormuş: “Sen ki göğün...

Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, tümüyle yaşanmışlıklardır. İki arkadaş oturmuş bir masaya söyleşiyor, Çınaraltı’nda… “Mut’ta kaç devlet yurdu var, kaç cemaat yurdu, biliyor musun?” “Bilmiyorum. Hiç düşünmedim bile…” Bitişikteki masada da bir söyleşi var ve bir ses duyulur: “Görüyor musunuz din düşmanlarını!..” +++ İlice Köyündendir. Aynı yaşta üç arkadaşı daha...

Toroslar ‘da yaşayan Yörükler kış aylarında sahilde, yaz aylarında ise yaylalarda sürüleri ile ( koyun, keçi ) oradan , oraya göçerlermiş. Bu yaşam biçimi halk oyunlarını oluşumunda büyük etken olmuştur. 1940 yıllarına kadar ; tek, tek veya iki kişi oynanan oyunların türküleri 1940 sonrası TRT Ankara radyosu araştırmacılarından , Muzaffer...

Baba İnsanlara; Anlaşılmayan Adam ve Ellerini öptürmeyen Adama… Çocukluğumda yaşadığım her şey bir oyun gibi gelse de biraz büyüyünce oyuncaklarıma dokunamayacağımı anladığımda ilk kez acıyla tanıştığımın farkına vardım. Daha ilkokul dördüncü sınıftaydım. Tam oyun çağındayken babamın ölümünü kabullenmediğim gibi onun hala geleceğine inanıyordum. Tece ilkokulunda okurken Dere köyünde oturan teyzem...

Kayseri’de polis kayıtlarına geçmiş bir olay… Hırsızın biri, bir evin çatısına çıkar ve anten kablosunu keser. Evin reisi tam televizyona dalmışken yayın kesilince, televizyonunu biraz kurcalar, görüntü gelmeyince de; “Bozuldu herhalde” diyerek uyumaya geçer. Ertesi gün adam işe gittikten sonra hırsız kapıyı çalıp adamın karısına; “Yenge, beni abi gönderdi, televizyon...

Bu günler yörük dostlarımın göç günleri, nisan ortaları Akdeniz sahillerinden yollara düşüp kimi Sartavul geçidini aşarak, Hacı Baba Dağının eteklerinden, kimi Taşeli Platosunun otlu koyaklarını, steplerini aşarak Toroslardaki yaylalarına geliyorlar. Onları yol boyu karşılayıp hal hatırlarını sormak gelenek oldu benim için. Bazı yıllar Gülnar’ın Erikderesine kadar uzatırım yolu. Orda Ulupınar...

Hayyam şarap sarhoşu Olalım biz de bugün Hayyam sarhoşu. HACI OLMAK YETMEZ Adil davranmadıktan sonra Hacı hoca olmuşsun kaç para Hırka, tesbih, post, seccade güzel ama Tanrı kanar mı bunlara RÜBAİ Ben olamayınca bu güller bu selviler yok Kızıl dudaklar mis kokulu şaraplar yok Sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok Ben...

Mut, Ermenek, Silifke, Gülnar, Anamur, Erdemli (Eski İçil) Taşeli adıyla anılır. Kültür kayıtlarında da bu isimi görürüz. Bu yörede kültür ortaktır. Bir biri ile kaynaşmıştır. Gelenekleri, halk oyunları, seyirlik oyunlar, ağıtlar, türküler hep ortaktır. 19‘uncu yüzyılda yaşamış olan Küçük Karacaoğlan ya da Silifkeli Karacaoğlan ve yörede yaşayan Abdallar bu yörenin...

Ramazan Bayramında,  İstanbul’dan torunlarım gelmişti.Güzel bir bayram tatili geçirmiştik.Geri dönerlerken yanlarında getirmiş oldukları Japon Balığını bana bıraktılar.Fanus içinde tek olarak yaşayan güzel bir balıktı.Daha önce hiç balık beslememiştim.Fanusta yaşayan bir Japon balığının özelliklerini de bilmiyordum.Hemen araştırdım.Japon balıklarının sanıldığı gibi Japonlarla bir ilgisi yokmuş.Genleriyle oynanmış bir balık türü imiş.”Çinli altın balık”...

Huzur, barış içinde hem günü hem yarını Havası ılık, doğası yeşil, mutlu olsun insanı Sağlıklı, zinde olsun, kavi olsun imanı Bir memleket düşlüyorum; aydınlansın her yanı Açlık yok, endişe yok, kaygı yok İnsanına iş olsun; sırtı pek, karnı tok Toy, düğün kurulsun; sadağında dokuz ok Bir memleket düşlüyorum; seveni pek...