DOLAR
9,2567
EURO
10,7821
ALTIN
525,76
BIST
1.410
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Mersin
Gök Gürültülü
27°C
Mersin
27°C
Gök Gürültülü
Salı Parçalı Bulutlu
26°C
Çarşamba Az Bulutlu
27°C
Perşembe Az Bulutlu
27°C
Cuma Az Bulutlu
28°C

Nihat MUSTUL

YAZARIN KALEMİNDEN

İSTANBUL GÜNLÜĞÜ / 3

13.02.2020
0
A+
A-

17 Ocak 2020…
İki gündür öğle yemeğim, birer ‘memur tavuğu’, birer ayran…
Zaman zaman ne güzel bir soluklanmak şu internetsizlik!.. İşte on günde okuduğum dört kitap: Gökkır’ın Bahar Dansı/Hasan Aydın, pervane/Şükrü Erbaş, idilikler/Haydar Ergülen, İnsan Ne İle Yaşar/Lev Tolstoy.
Peki sakal bırakmak bir özgürlük mü?.. Elbette, hem de kesinlikle! Ama özgürlükten çok özgürsüzlükten sanki; tepkiden, boş vermişlikten, kolaycılıktan, dayatılan zorlu koşullardan, özentiden… Sonuçta da çağdaş bir ülkeyi değil, bir Ortadoğu ülkesini çağrıştırıyor bu durum. Bir de, eskiden sakala en karşı olanlar, şimdi en sakal bırakanlar… Bu da ayrı bir sorun!
Kaç kez geçtim Boğazdan, sırf, “En büyük gemi geçişini görebilir miyim” diye. Ama göremedim!..
Evin karşısında saray yavrusu bir cami! Merak ediyorum buranın kaç namaz kılanı var diye? Görünüşe göre pek yok. Çünkü üç yönü işlek birer yol, evler uzak, dördüncü yönü yaka, evler yakada, dikleme inilecek yol yok, yollar pareler, parelel olunca cami uzak… Ama beş vakit gürül gürül ezan okunur. Son yılların ‘süs camilerinden’ birisi sanki!..
Her şehrin gökyüzü kendisi kadar mı büyük acaba?.. İstanbul’un gökyüzünün ne kadar büyük olduğunu ilk kez görüyorum sanki…
Sokaklar boğazımıza sarılmasın diyedir bütün şarkılarımız/Ölümlerimiz bile…
Kanatları kesik bir kuş vardı bir zamanlar/Biliyordu kanatlarının ayaklarında olduğunu,
En önde…
Gökyüzünün yarısı bulutlu, bulutlar uçuşuyor… Karşının yarısı ormanlık, yarısı çalılık, ağaçlar sallanıyor… Ayyy, iyice baktım ki, bulutlar geçiyor üstünden!..
Bulut gibi geçiyorsa üstümüzden yağmur/Gece kadar da gündüz vardır…
Metroda, karşımda yedi koltuk, yedi kişi… Dördünün elinde telefon, birisi kestiriyor, birisinin elinde kitap, birisi düşünüyor…
Evde yeni bebek var ya, Durşen bana durmadan, “Sus, sus!” diyor. Oysa kendisi Yerköprü Çağlayanı…
Üç çocuk, dört çocuk, beş çocuk…/İstanbul betonnnn/Biraz bizim dağları serptim üzerine…
İstanbul ki, “ihanet edilen” şehir…
İstanbul Boğazında boğuldu bir gencin cepleri…
Biraz İstanbul Boğazı getirdim sana/Haktım Mut dağlarıyla yakana…
Biraz İstanbul getirdim/Küçücük Mut’u serperek üzerine…

ETİKETLER:
Yazarın Diğer Yazıları
REKLAM ALANI
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.