“Mut’ta satılık bir katır varmış, yıllar önce tabi. Bunu duyan babam bu katırı almaya gitmiş:
“Arkadaş huyu suyu nasıl bu katırın?”
“Bir huysuzluğu olursa zinciri kafasına yapıştıracaksın, bir daha mı huysuzlandı, bir daha yapıştıracaksın. O zaman ders alır bak; “Ben bu huysuzluğu yaptığım için bu zinciri yedim” der, bir daha da huysuzluk yapmaz.”
Oysa babamın hiçbir hayvana hiçbir kez vurduğunu hiç görmedim…”
+++
Zeytin zamanı ama zeytin tepe taklak…
Tak tak motorun önünde adamla karısı, kasada boş zeytin kasaları…
Belli ki 15-20 liraya satmışlar, geliyorlar…
Parasını alıp almadıkları belli değil…
Durumları oldu olacak kırıldı nacak ki, ikisinin elinde de birer külahlı dondurma…
+++
“Yıllar öncesine kadar pekmezin toprağı kazanın dibine çöktürülür, öyle satılırdı. Topraklı pekmez asla satılmazdı. Dürüstlük vazgeçilmezimizdi. Ya şimdi? Bir şişe pekmez alıyorsun, üç parmağı toprak. Bırakın çöktürmeyi, belki de şişeye toprak dökülüyor!
Bilmeyen mi var balığın kuyruğuna kadar koktuğunu?..”
+++
İki kocası öldü, beş kardeşi öldü, iki oğlu öldü, bir gelini öldü, bir gelini yatalak, bir gelini “kafayı üşütük”… O daha dipdiri, 94 yaşında…
+++
Beş on yıl önce, Göksu boyunda bir köy, babayla oğul incir ağacının başında incir topluyorlar…
Oğul bir köy okulunda müdür…
Okullar tatil, müdürün okulda olması gerekir, ama kendi köyüne gitmiş incir topluyor…
Bir telefon:
“Hocam neredesiniz?”
“Köydeyim, okuldayım.”
“Ben sizin okula geldim, yoksunuz.”
“Yahu Müdürüm, incir toplanacakmış, babam çağırdı, kendi köyümdeyim, hemen geleyim isterseniz.”
“Yok yok, toplamayı sürdür sen, ama ben de isterim birkaç tane. Başka bir yere gidiyorduk, öylesine uğradık.”
“Tamam Müdürüm.”
“Ulen baba bir yalan söyledim, onda da bizim müdüre yakalandım!..”
Sevgiyle, sağlıkla, saybanla…
