Etiket: Mehmet Akpınar

Ahlâk, yaratılıştan gelen veya sonradan kazanılan tutum ve davranışlar bütünüdür. Bütün hak dinler güzel ahlak üzerine bina edilmiştir. İnsanların Hristiyan, Musevi,  Müslüman, Deist veya Ateist fark etmez; iyi veya kötü ahlaklı olmaları her zaman mümkündür. Kişi hangi inanca mensup olursa olsun, kabul etsin veya etmesin yaradan tektir. Allah, yarattığı her...

İlk okarak Çin’in Vuhan kentinde ortaya çıkan ve tüm dünyayı kasıp kavuran Coronvirüs  (COVİD19) saldırısı doğrudan sağlığımızı hedef almaktadır. Tüm ülkeler kendi şartlarına göre tedbirler almakta, virüsün etkilerini azaltmaya ve yayılmasını engellemeye çalışmaktadır. Son tahlilde aşının bulunması sevindiricidir. İnşallah etkin ve seri şekilde yapılır ve bu küresel saldırı en kısa...

“Harika bir akşamdı; gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl olur da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?” Dostoyevski bir eserine böyle başlıyordu. Buradan esinlenerek ben de sormak istiyorum: Evet. Nasıl olur da üç tarafı denizlerle çevrili; dağı, ormanı, sahili, yaylası...

İkisi de düşündürür beni;1. İran’da Humeyni’nin gelişi.2. Irak’ta Saddam’ın gidişi. Komşu evinde olanlar bize zarar vermiyorsa müdehalemiz olmaz, hakkımızda… Ama kazın ayağı öyle değil, Irak’ta ve  Iran’daki gelişmeler ülkemizi etkiler ve ilgilendirir. 1-Yıl 1979. İngilizlerin himayesindeki Dini Lider Ayetullah Humeyni sanal bir özgürlük dalgası üzerinden coşku seli ile İran’a döndü....

Çocuk olsaydım; masum, gülümseyen, oyuncaklarıyla sevinen… Yoksa da kendisi yapıp eyleyen; kah çamurdan, kah ağaçtan…Nehirde ağacı sal; karada değneği at, eski teli çember yapıp koştursam… Düşler kursam, düşlerde mutlu olsam… Tek derdim kırılan oyuncağım olsa, varsın yırtık pırtık olsun ayakkabım. Saf, temiz, çıkarsız, hesapsız, sevgi dolu emsallerim doldursa etrafımı. Bir...

Çocukluğumuzda telefon nedir bilmezdik. Haberleşmek için tezkere yazılır, selam gönderilir; posta çok iyi çalışır, mahallenin postacısı herkesi tanır, mektubu sahibine mutlaka ulaştırırdı. En ücra köylere kadar posta hizmeti vardı. Daha gerilere gidersek Kurtuluş Savaşı sırasında en etkin iletişim aracı telgraftır. NUTUK’u okuduğumuzda M.Kemal ATATÜRK’ün yegane haberleşme aracınınn telgraf olduğunu, bizzat...

“İstikşaf” sözcüğünü ilk kez 1981 yılında DSİ Genel Müdürlüğünde çalışma hayatına başladığımda duymuştum. Eski kuşak müdür ve mühenisler sıkça kullanır, onların dilinden kulağımıza çok hoş ve büyüleyici gelirdi. Onların MUCİP dediği seyahat OLUR’unu alarak ilk iş gezisine çıktığımızda, istikşafi etüd yapacağız çok uzun sürmez demişlerdi. İşte o zaman “istikşaf” ın...

İşte hayat dedin, yollara düştün,Ne haller gördün, nasıl da piştin,Zorlukları aştın, fitneden kaçtın,Hayat tuzaklarla dolu ARKADAŞ. Daha çok gençtin,bir gayen vardı,Hayat mücadele,meşakkat verdi,Çalışmak, kazanmak tek çare idi,Sana gayret,sabır düştü ARKADAŞ. İşinde gücünde hep zoru seçtin,Hizmet uğruna kendinden geçtin,Dosdogru yürüdün, yanlışı teptin,Dost düşman oldu,vurdu ARKADAŞ. Hizmet için koştun memleketineHerkes düşman olmuş...

Yaz aylarında yıllık iznimin bir bölümünü Sertavul aylasında geçiririm. Kardeşlerim, akrabalarım, yakın arkadaşlarım ve dostlarımla birlikte vakit geçirmek için yayla iyi bir imkan. Yürüyüş, kır gezisi, kahve sohbetleri ve dost ziyaretleri yaylanın vazgeçilmez etkinlikleridir. Bu arada batırık sefası, kahve ikramları, ikindi çayı da ihmal edilmez. Haziran sonu veya temmuz başında...

Dünden çok farklıyız; daha az insanla görüşüyoruz, asosyalız, tedirginiz, endişeliyiz. Dahası daha çok yiyor, daha az hareket ediyoruz. Eskiden arkadaşlarla buluşur, kahve sohbetlerimiz olurdu, şimdilerde alışverişimizi yapıp hızla eve koşuyoruz. Salgın; ekonomi, iletişim, beslenme, psikoloji, sosyal hayat ne varsa hepsini etkiledi.Şehirlerde toplu taşımayı teşvik ederken, özel otomobili tavsiye eder olduk....

Gönlüme kar yağdı, buz tuttu kalbim,Neler gördü neler, tükenmez sabrım,Herşey olup bitse de, bitmez kahrım,Bahara özlem duyan kışlarda kaldım. Yalan, yılan, fitne sardı her yanım,Hayatta ziyan olan günedir kahrım,Kaderimde ne varsa razıyım tanrım,Zulmün hükmetiği kışlarda kaldım. Söylesem derdimi, yoktur dinleyen,Halim nedir bilmez, kelam söyleyen,Bir hasbıhal etmeden sürgün eyleyen,Gün yüzü görmeyen...

UzaklardasınHayalimde sen varsınSeninle var oldumSensiz olamam ki Gecenin yalnızlığındaŞafak sökerkenHayalinle yol aldımSensiz kalamam ki Yüreğime indi yokluğunHasretinle yandımAcınla kaldımSensiz dayanamam ki Sen gittin, hüzün geldiGökyüzü ağladıBen ağladımSensiz gülemem ki Pencereden sızan güneşDemlenen çaySeni sordu, sustumSensiz diyemem ki Çaresizlik sardı dünyamıYandımAyrılık ölmekmişSensiz hayat süremem ki 21 Ocak 2020

Kimsenin dikensiz gül bahçesinden gelmediğini nice hadiselerin, sıkıntıların içinde yoğrularak, akıp durulduğunu gördüm; düşündüm ve teselli buldum… İnsan fıtratının esasen çok değişmediğini, hayatın labirentlerinde kişilik bulup, gelişip olgunlastığını gördüm; tekamüle inandım, ümitvar oldum… Aynaya baktığımda görmediklerimi veya görmek istemedikkerimi arkadaşlarımda gördüm; dost dostun aynasıdır dedim ve kabullendim. Evlat sahibi ve...

Pencereden sızan sabah güneşi tam da gözlerine vuruyordu. Yatağında bir sağa bir sola döndü, sonra gözlerini ovuşturarak doğruldu. Karşısındaki aynaya bakarak dağınık, uzun saçlarını iki el ve bir baş hareketiyle düzeltti. Hala uyumak istiyordu. Tam o sırada kapı zili çaldı. Hemen ardından;          – “Zarife hala! Hadi gel, kahvaltıya bekliyoruz” diye...

Dağın eteğinde bunaltıcı bir sıcak vardı. Koyağın ağzında dil gibi uzanan bahçe rüzgâr da almıyordu. Canhıraş çalışan Ahmet kan ter içinde kalmış, biraz soluklanmak için koyu gölgeli bir ağacın altına oturmuştu. Lise 1’den 2’ye geçtiği yazdı. Tatil yeni başladığından kışın hamlığı üzerindeydi. Tatil çalışmak demekti onun için. Kış boyu okulda...

Sen de farklı değilsin, bil ki seni de vururlar, Bir dokun çıkarına, hemen ejderha olurlar,Acımazlar, affetmezler bir kenara koyarlar, Tetikte ol, dikkat et, sakın aldanma dostum. Hep birlikte kaldırırlar omuzların üstüne,Herkes kendi hesabında, çıkarına nefsine,Hesap kitap uymazsa, yolu gider tersine,Tetikte ol, dikkat et, sakın aldanma dostum. Yükselirken koşturur herkes yanı...

Sabır büyük nimet, sonu selamet Çalış, gayret et, tevekülle devam et Sanma ki kendinde bütün keramet Doğru yanlış bir gün görülür elbet   Bin bir oyun kurup gelsen de başa Bütün gördüklerin hoş bir temaşa Güvenme bir kez kazandığın yarışa Kral öldü derler, yeni kral çok yaşa   Kendi yolunu...

Anlamaz olduk; ben seni, sen beniSöylesem dinlemez kimse derdimiKaybolan, suya düşen hayallerimiKonuşalım; sen beni dinle, ben seni Yıllar geçti görmedik birbirimiziNe güzel paylaşırdık dertlerimiziNeredeyse anlayan kalmadı biziBugün arıyoruz eski günlerimizi Zor günlerde aynı yolu yürüdükEkmeği bölüştük, çileler gördükBirlikte üzüldük, birlikte güldükŞimdi kendimize söver olduk biz O günlerin hatırı kalmadı mı hiçSaygılı olmak sanki...