BUGÜN DE ŞİİR OLSUN… (Dörtlüklerle Anılar)
Yolunu, yüzünü kimi zaman da şiire çevirmeli insan; şiirle soluklanmalı, şiire soluk katmalı. Hatta sık sık, belki de her zaman. Eminim ki bu yol insanın kendisini sanatın içinde en çok bulduğu alandır. Ve yine eminim ki bu yol, herkesin içinden çağıl çağıl akıp geçen bir yoldur.
İşte sizlerle paylaşmak istediğim, anılarla dolu bir şiir:
DÖRTLÜKLERLE ANILAR
Bir göz gördüm bir zamanlar Tuzluca’da
Gülden, denizden ve de ateştendi
Bedenim geleli kırk yıl oldu da
Ah, gözlerim kaldı hep Tuzluca’da.
Kanlı Eylül, yeni evim Ankara
Yedi polis, sekiz asker sokaklar
Bir kız var komşum
Bildirilerimi aşkla saklar.
Karasabanla çiftçiliğimi ben
Adana topraklarında devirdim
Ey işçiler, ey ırgatlar, sizleri ben
Ah, Kemallerle, Güneylerle sevdim.
Bin dokuz yüz doksanda, Balcılar’da
Üç okul, üç kuran kursu, on dört cami vardı
Cumhuriyet seksen yedi yaşında
Evler çokluktan ve açlıktandı.
Çocukluğum kokulu şehir şu Mut
Her telime ter olmuş şehir şu Mut
En sevgilim, Mut halkı var içinde
Borcumu öderim terler içinde.