ON İKİ YAŞIMDA

On iki yaşımda, o Mayıs sabahı

Kanadı bir yanım

Bir yanım toprağa düştü

Gökyüzü gürledi

Şimşekler çaktı, korktum

Yaktı tenimi, ıslatan yağmur taneleri

Yangınlar içindeydim

On iki yaşımda, o Mayıs sabahı

İçimde bir yalnızlık

Aklımın öteki ucu kalabalık

Sevdalarımız uzak denizlerin derinliğinde

Bir yanımız tutsak alındı

On iki yaşımda, o Mayıs sabahı

Güneş tutuldu

Hüzünlü bulutlar uzaklara gitti

Haylaz çocukluğum yetişkin bir insan oldu

Dirençli davrandım kendime

On iki yaşımda, o Mayıs sabahı

Anladım ki

Ölüm karşısında, anlamı varsa dik durulduğunu.

Şahap DÖNMEZ