Etiket: Serkan Yalçın

Yazarımız Serkan Yalçın’ın ilk kitabı “Siyah Beyaz Mutlu Hikayeler” bugün itibariyle raflarda yerini aldı! Yazarımız Serkan Yalçın kitabı ile ilgili sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamada şunları belirtti: Değerli Dostlarım; Siyah Beyaz Mutlu Hikayeler Kitabım Tilki Kitabevi web sayfasında satışa sunulmuştur. En kısa sürede diğer digital platformlarda da satışa sunulacaktır. Bu...

Garip bir duygu değil mi? Uzun bir aradan sonra yolculuk yapmak ve yeniden yazmaya başlamak. Askerlik görevim boyunca çok düşündüm. O kadar zor süreçlerden geçerek askere gitmiştim ki, giderken herkese tatile gidiyorum demiştim. Yani en azından benim için tatil olacak gibi düşünmüştüm. En azından, akşam ne yiyeceğim, sabah kahvaltılığım var...

Buz gibi bir hava var dışarıda. Pencerelerin tahtaları çürümüş. Tüm hafta sonu yağdı kar, hiç durmadı. Bütün hafta sonu evde oturdum, tek başıma. Herkes gitti. Yalnızlığın beni bu kadar etkileyeceğini hiç düşünmemiştim. Uzun ve şehirlerarası yolculuklar yapmıyorum artık. Son zamanlarda beklemedeyim. Hayatımın bir çeyreğini feda ettiğim insanlar var, hepsi terk...

Yağmur yağıyor. Bahçelerdeki otlar boyum kadar olmuş. Öyle bir yeşil ki, yeşilin asil koyu bir rengi var otlarda. Toprak çok güzel kokuyor. Taş ve çakıllı bir tepenin üzerinde kayaların arasından pembe bir çiçek çıkmaya çalışıyor. Canım ne istiyor biliyor musunuz? Dışardan, biraz nemlenmiş kıymıkları kıyıp sobanın kovasına yerleştirip sobayı yakmak ...

Siyah Beyaz ANKARALI Sabaha karşı; önceleri alışık olmadığım fakat yaşadıkça kabullendiğim bir soğuklukla uyanıyorum. Penceremin önüne gelen iki adet kumrunun her sabah beni uyandırmak için bağırması benim günlük yaşantımın bir parçası oldu. Her sabah ıslatılmış ekmeklerini hazırlıyor penceremin önüne bırakıyorum. Güvercin olsa mutlaka aralarında kavga ederler ama kumru eşinin yemeğinden...

Siyah Beyaz ANKARALI Uzun ve şehirlerarası yolculuklar yapmıyorum artık. Yıllardır otobüs ile seyahat etmedim biliyor musunuz? Masal şehrimi terk edeli tam yirmi üç yıl olmuş. Oradan bende kalan tek şey çocukluğumdan bu tarafa korumaya çalıştığım şivem, hasretlerim ve özlemlerim. Artık ben Mut’lu değilim. Beni bu hayat Siyah Beyaz Ankaralı Çocuk...

*SİYAH BEYAZ MUTLU SON* Ne kadar zormuş aslında yazmak. Ben yazmaya başlayayım da aklıma bir şeyler gelir demekle yazılmıyor. İlham gerekli; küçük bir kıvılcım, gördüğün bir olay, dinlediğin bir şarkı, okuduğun bir haber veyahut kitap, mutlaka seni etkileyen bir şey olacak. İşte bana da uzun yolculuklarım yazdırdı. Tek başına kaldığın...

BİR GARİP MEMLEKET SEVDASI Bir tahta tokuç var elimde, saz gibi tutup çalıyorum evin içinde. Tokucun kafasına bir çorap geçirdim mi at oluyor, evin bir ucundan diğer ucuna koşturuyorum. Oturma odasında divanlar var, divanın altında kalaylı leğenler, divanın yastıklarından kendime bir ev yaptım. Üzerine ulamadan bir de çatı yaptım. İçerisinde...

MUT KALESİ – İKİ PINAR BEŞ ÇINAR Çok güzel yağmur yağıyor. Çınaraltı’ndan otogara uzanan köşeden Mut Kalesi’ne giden bir patika yol var. Çocuklar oradan kaleye ulaşmaya çalışıyorlar. Kalenin altında eski bir ortaokul var ve bahçesinde uzun uzun otlar. Bize anlatılan hikâyelere göre buralarda çok büyük savaşlar olmuş. Oklar, mızraklar kullanılmış....

ELLERİNİ KALDIR BAK GÖKYÜZÜNE Bir gün zamanın durduğunu göreceksin. Zaman senin için akmayacak. Bir bakacaksın etrafında kimse olmayacak. Yarım bıraktığın düşler hayaller arkandan ağlayacak. Bir gün uçsuz bucaksız Toros dağlarından gökyüzüne bakacaksın, açacaksın ellerini gökyüzüne kapatacaksın gözlerini. Bir atım olsun, faytonla gökyüzünde uçsun memleketin üzerinden. Alahan’dan gün batımı kalksın ve...

ÇOCUKÇA HAYALLER Uzun ve şehirlerarası yolculuklar bana çok şey öğretti. Yolcu otobüslerinin kapısı açıldığında dışarıya bir duman bulutu yükselir, içerisine girdiğinde nikotin kokan otobüsle seyahat etmek zorunda kalırsın. Bu otobüs kokusu yüzünden yolculuk yapmayı hiç istemezdim. Eskiden otobüslerde siyah poşetler olur daha yola çıkarken insanlara bu poşetler dağıtılırdı. Otobüs zaten...

KORKULARIM Bir film müziği melodisi ile ilerliyoruz. İlk defa uzun ve şehirlerarası yolculukların bitmesini istemedim. Yeşilçam klasiklerinden bir tanesini açtılar otobüste. Yanımda bir amca var ısrarla muavine ha babam sınıfı var mı diye soruyor. Yavaş yavaş teknoloji ile tanışmaya başladık yolculuklarda. Cep telefonu ile yılan oyunu oynayanların sayısı kitap okuyanların...

ÖĞRENCİ Uzun ve şehirlerarası gece yolculuklarını sevmiyorum. Otobüste herkes uyuyor. Zamanın değerini kavrayamayacak yaştayım. Günler yaşım büyüdükçe azalıyor mu ne!?… Okul yolunda elimde bir simit, botumun karda bıraktığı izler ve çıkardığı seslerle ilerliyorum. İçimde garip bir hüzün, garip bir sevinç var. Karmakarışık duygular içerisindeyim. Sabahları erkenden kalkıyorum. Yaşamın memleketime göre...

VOLKAN Zamanın geri getiremediklerini tartışacak halim yok. İnsan bir sevdiğini kaybedince öyle hemen unutamazmış. Yavaş yavaş unuturmuş. Ne bileyim önce sesini unuturmuş sonra yavaş yavaş yüzünü, sonra da yavaş yavaş varlığını unutmaya başlarmış. Bizim acılarımızda böyle oldu. Unutması zaman aldı ama bahsedildiği gibi oldu. Şimdi tüm kaybettiklerimin yanına ziyarete gidiyorum....

AŞK Uzun ve şehirlerarası yolculukları sevmiyorum. Şoförün selektör sesinden başka ses yok. Hayatımın son yirmi yılı yolculuklarla geçti. İçimde hiçbir zaman geçmeyen bir heyecan var. Dümdüz Konya Ovasını ve ardından Karaman’ı geçtikten sonra Toros Dağlarını görüp yol kıvrılmamaya başlayınca ‘tamam oğlum, geldik artık’ dersin ve aşağıya inene kadar öyle bir...

GURBET Gurbetin ne demek olduğunu anlamam biraz zaman aldı. Büyük şehirlerin büyülü dünyasına ve imkânlarına alışmak küçük ve mütevazı bir ilçede büyümüş bir genç için çok etkileyici olabiliyordu.  Peki gurbet ne zaman gurbet olmaya başlıyor? İnsan ne zaman memleketinden uzaklaşmaya başlıyor? Benim gurbetteki ilk büyük sınavım alışveriş yapma üzerine olmuştu....

ÇIKRIKÇILAR 2001 yılı Ankara’ya alışmaya başlayıp memleketimden uzaklaşmaya başladığım yıllardı.  Kupkuru ekmeğinin arasına bir parça marul ve bir tane özensizce kesilmiş soğanın olduğu döner kebaba  bile alışmaya başlamıştım. Mut’un kavurucu sıcakları ile karşılaştırınca ne rahat uyuyorum bilseniz! Yaz günü yorganla yatıyorum düşünsenize. Son zamanlarda aramız o kadar iyi ki; Ankara...

İLK HASRETLER İnsan elindeki olanakların değerini onu kaybedene kadar anlayamazmış. Dünyanın sınavı da bu değil mi zaten. Milyarlarca insan yaşamış ve hepsi aynı şeyi tecrübe etmiş ama yeni doğanlar da ısrarla aynı hataları yapmaya devam etmiş. İşte memleketi terk etmek de böyle bir şey… Ankara’nın kupkuru ekmeğine sarılmış, hiçbir baharatın...