Karacaoğlan

Öyküleriyle Karacaoğlan Şiirleri - Ali UYSAL

Öyküleriyle Karacaoğlan / NE DEDİM DE BENDEN KÜSTÜN SEVDİĞİM – Ali UYSAL

Torosların eteğinde, Mut’un bereketli topraklarında Karacaoğlan (Çukur) köyünde yaşanmış bir aşkın destanı

Bu sabah yabancı duygular dolaşıyordu içinde. Her gün gülerek doğan güneş bu gün gülümsemiyordu. Tatlı tatlı yüzünü okşayan aşağı yelinin esişinde, gönlünü okşayan kuşların ötüşünde, baygın baygın iç dünyasında dolaşan çiçeklerin kokuşunda bir gariplik vardı. Yabancısı olduğu bir ruh haliyle attı kendini çadırdan dışarı. Kara çalılar arasında hem yürüyor hem...

Mevsim güze dönmüştü. Yörüklerin yaşamında devinimin çok olduğu zamandı. Beş altı ay gibi bir zaman yaylada yaşamışlardı. Yaylaları, Mut, Mara gibi yerleşim yerlerinin çok yukarılarında, Söğüt, Taşpınar örneği, Torosların yüksek yerleriydi. Yaz boyu oğlaklarını, keçilerini tepelerin çayırında, çimeninde otlatmışlar, buz gibi sularından kana kana içmişler, içirmişlerdi. Ne var ki kış...

En büyük zevki Toros Dağları başında kara çalılar arasında dolaşmaktı. Kuşların ötüşü, tavşanların kaçışı, çiçeklerin kokuşu ona sonsuz bir haz verirdi. Kimi zaman bu zevk denizinin içinde saatlerce yüzdüğü olurdu. Yine bir sabah bu duygularla attı kendini çadırdan dışarı. Amaçsızca yürümeye başladı. Bir koçmar (büyükçe kertenkele) taşın üstüne çıkmış başını...

Özlemişti sevgilisini. Uzun gezmelerinden birinden yeni dönmüştü. Tüm oba toplanmış yarenlik etmişler, türkülerini dinlemişlerdi. Gezip dolaşmayı severdi. Ne var ki halkı onu çok özler, dört gözle yolunu gözlerdi. Dönüşünde komşu obalara haberler uçurulur, müjdeler verilirdi. Otlu koyaklar bayram yerine dönerdi. Yine öyle olmuştu. Gezip dolaştığı yerlerle, güzellerle ilgili türkülerini dinlemişti...

Öyküleriyle Karacaoğlan / HEY EFENDİ İZİN VER DE GİDEYİM– Ali Uysal Yolu yine gurbete düşmüştü. Varlıklı bir kişiye konuk olmuştu. Evin beyi ondan öylesine hoşlanmıştı ki onu görmeden, türkülerini dinlemeden yaşayamaz olmuştu. Bu nedenle sılasına gitmeye kalkıştığı zaman önüne dikilip diller döküyor. Gitmemesi için, olanca gücünü kullanıyordu. Ne var ki...

Karacaoğlan’ın şiirleri aşk ve doğa üzerinde kuruludur. Ayrılık, gurbet, sıla özlemi ve ölüm en çok değindiği konulardır. Duygularını, yaşadıklarını, düşüncelerini; içten, gerçekçi ve özgün bir şiir yapısı içinde anlatır. Karacaoğlan, Türk aşık edebiyatına yepyeni bir söyleyiş biçimi getirdi. Doğa benzetmelerini sık sık kullanır. Çok yalın ve temiz bir Türkçe kullanır....

Karacaoğlan, şiirlerine 17. yüzyılda yazılmış mecmualardan beri rastlanan ünlü saz şairidir. Aşık edebiyatının en önemli şairlerindendir. Hayatı hakkında kesin bilgi bulunmaz ancak 17. yüzyılda Çukurova-Toroslar’da doğup, yörenin Türkmen aşiretleri arasında yaşadığı anlaşılmaktadır. Şiirleri Güney Doğu Anadolu’da 17. yüzyılda konuşulan günlük konuşma dilinde ve hece ölçüsüyledir. Doğa, aşk, gurbet, sıla konularında...

Büyülü bir doğası vardır Toros Dağlarının. İnişli çıkışlı tepeleri, koyakları, bir birleriyle kucaklaşan ağaçları, cana can katan pınarları, şakayı bir yaşam biçimi olarak benimseyen insanları ile apayrı bir dünya. Bundan dört yüz yıl önce bu dağlar üstünde dünyanın en büyük ozanlarından biri yaşamış: Karacaoğlan. Elinde saz, dilinde söz, şu tepe...

Tüm görkemiyle ilkbahar dağa taşa selam verdi. Toros Dağlarında bahar bir başkadır. Topraktan otlar, ağaçlardan çiçekler fışkırır. Gökte turnalar dizim dizim. Yeni türküler, yeni şarkılar boy gösterir. O yine yollarda, dağlarda, koyaklarda, tepelerdeydi. Gökler kadar geniş gönlüne varlıkların biri girip, biri çıkıyordu. Tümünü de sevgiyle besliyordu. Aralarından güzellerini seçmeye çalışıyordu....

Karacaoğlan hem kendi devrinin ve yöresinin, hem de eski Türkçenin pek çok kelimesini en iyi yerde ve şekilde kullanması bilmiştir. Onun şiirleriyle XVI. yüzyılda halk dilinde yaşayan kelimeleri belirleyebilmekteyiz. aceplen- : şaşırmak açında : açıl artık alında : al artık ağrı : yön, taraf alan : bütün, hepsi alçım alçım...

En büyük zevki Toros Dağları başında kara çalılar arasında dolaşmaktı. Kuşların ötüşü, tavşanların kaçışı, çiçeklerin kokuşu ona sonsuz bir haz verirdi. Kimi zaman bu zevk denizinin içinde saatlerce yüzdüğü olurdu. Yine bir sabah bu duygularla attı kendini çadırdan dışarı. Amaçsızca yürümeye başladı. Bir koçmar (büyükçe kertenkele) taşın üstüne çıkmış başını...

Büyülü bir doğası vardır Toros Dağlarının. İnişli çıkışlı tepeleri, koyakları, bir birleriyle kucaklaşan ağaçları, cana can katan pınarları, şakayı bir yaşam biçimi olarak benimseyen insanları ile apayrı bir dünya. Bundan dört yüz yıl önce bu dağlar üstünde dünyanın en büyük ozanlarından biri yaşamış: Karacaoğlan. Elinde saz, dilinde söz, şu tepe...

Öyküleriyle Karacaoğlan Şiirleri – Ali UYSAL Tüm görkemiyle ilkbahar dağa taşa selam verdi. Toros Dağlarında bahar bir başkadır. Topraktan otlar, ağaçlardan çiçekler fışkırır. Gökte turnalar dizim dizim. Yeni türküler, yeni şarkılar boy gösterir. O yine yollarda, dağlarda, koyaklarda, tepelerdeydi. Gökler kadar geniş gönlüne varlıkların biri girip, biri çıkıyordu. Tümünü de...

Öyküleriyle Karacaoğlan Şiirleri – Ali Uysal Yaşı oldukça ilerlemişti. Yaşam boyu yakınına uğramayan duygular kapısını çalar olmuştu. Bu karanlık düşler kara çadırda uykusunu bölmüş, parçalamıştı. O nedenle şafakta uyandı. Yatağında bir sağa, bir sola bir süre dönüp durdu. Uykusunun kaçış nedeni gündüzün dolaşırken bir ölü evine rastlamış olmasıydı. Genç bir...

17. yüzyılda yaşamış olan Karacaoğlan’ın doğum tarihi ve doğum yeri hakkında, birçok kaynakta farklı tarihlere ve yerlere rastlanmaktadır. Cahit Öztelli’nin şair hakkındaki bilgilerin en eski ve en sağlamı olduğunu söylediği Akşehirli Ahmet Hamdi Efendi’nin hatıra defterinden naklettiğine göre babası Kara İlyas’tır ve Varsak kazasında dünyaya gelmiştir. (Öztelli, 1970.21-22). Karacaoğlan’la ilgili...