Serkan YALÇIN

ZAMAN MAKİNASI Zaman her şeyin ilacı derler ya, memleketinden ayrı yaşayan insanların içinden geçirdiği ve sık sık sayıkladığı cümle bu olsa gerek. Zaman her şeyin ilacı mı gerçekten?  Bu konuyu aramızda uzun uzun tartışmamız gerekiyor. Kime göre, neye göre ilaç...

GURBET Gurbetin ne demek olduğunu anlamam biraz zaman aldı. Büyük şehirlerin büyülü dünyasına ve imkânlarına alışmak küçük ve mütevazı bir ilçede büyümüş bir genç için çok etkileyici olabiliyordu.  Peki gurbet ne zaman gurbet olmaya başlıyor? İnsan ne zaman memleketinden uzaklaşmaya...

ÇIKRIKÇILAR 2001 yılı Ankara’ya alışmaya başlayıp memleketimden uzaklaşmaya başladığım yıllardı.  Kupkuru ekmeğinin arasına bir parça marul ve bir tane özensizce kesilmiş soğanın olduğu döner kebaba  bile alışmaya başlamıştım. Mut’un kavurucu sıcakları ile karşılaştırınca ne rahat uyuyorum bilseniz! Yaz günü yorganla...

İLK HASRETLER İnsan elindeki olanakların değerini onu kaybedene kadar anlayamazmış. Dünyanın sınavı da bu değil mi zaten. Milyarlarca insan yaşamış ve hepsi aynı şeyi tecrübe etmiş ama yeni doğanlar da ısrarla aynı hataları yapmaya devam etmiş. İşte memleketi terk etmek...

ALİ AĞA Ekonomik, sosyal ve psikolojik yaşamımızı düzenli ve sürekli bir şekilde sürdürebilmemiz için çalışmamız gerekiyor. Çalışma hayatıma ilk adımımı Kozlar’da attım. Elektriğin yeni geldiği yıllardı. Kozların yolu taş toprak. Sabah erkenden kalkıp fırında pide kuyruğuna girmiştim. O sırada bir...

KAN KARDEŞLİĞİ “Benim çocukluk arkadaşlarımın içerisinden öğretmen olan oldu, müdür olan oldu, amir olan oldu, iş adamı olan oldu, asker olan oldu, ŞEHİT olan oldu, Belediye Başkanı olan oldu… Hepsinin yeri ayrı ama iki çocukluk arkadaşımı hiç unutamam. Bir tanesi...

İLK ACI Yürüyorum; Mut’un top sahasına doğru, bazen geceleri yürüyorum. Yolda yürürken iğde ağaçlarının kokusu geliyor buram buram, ilerdeki değirmenin sesi… Karanlıktı Mut. Fazla aydınlığı yoktu çocukluk memleketimin. Yürüyorum; Üçbeğ’e doğru yaklaştıkça göğsüme bir soğukluk vuruyor; oralar merkeze göre daha...

KAZLAR Yenidünya ağacının altında babamla bekliyoruz, ağlamak istiyorum ama babamın kızmasından korkuyor ağlayamıyorum.  O anki ruh halimi düşününce… Sonra sert bakışlarıyla bir kadın gelip beni sınıfıma götürdü. Ben; anneannesinin bahçesinde oradan oraya koşan, keklik gibi seken bir çocuktum. Ne kadar...

AYRILIK Gecenin karanlığında ilerliyoruz. Şoförün selektör yaparken çıkardığı sesten başka ses yok. Uyuyamıyorum. İlk defa bu kadar uzun bir yolu tek başıma gidiyorum. 17 yıl yaşadığım yeri terk ediyorum ve beni ne beklediğini bilmiyorum. Camdan baktığımda hiçbir şey görünmüyor. Sanki...