Genel

Siyah Beyaz ANKARALI Uzun ve şehirlerarası yolculuklar yapmıyorum artık. Yıllardır otobüs ile seyahat etmedim biliyor musunuz? Masal şehrimi terk edeli tam yirmi üç yıl olmuş. Oradan bende kalan tek şey çocukluğumdan bu tarafa korumaya çalıştığım şivem, hasretlerim ve özlemlerim. Artık ben Mut’lu değilim. Beni bu hayat Siyah Beyaz Ankaralı Çocuk...

Yüz metre aşağısı masmavi bir deniz, süzülüp sallanıp durur, gözün gücü yetmiyor çok uzaklıklarını görmeye, kıyı, denizin milyonlarca yıllık eseri bir kumsal, insan ayağı basmamış gibi daha, sola doğru iki üç yüz adım gidince mosmor bir kayalık, kayaların içinden birisi kayaların kralı gibi dimdik, içlerinden en büyük, martılar o çocuksu...

O, Silifke’de doğdu. Babası ortaokulu bitirdiğini ondan öğrendi. “Baba ben okumak istiyorum.“ “Ortaokul bitti mi?“ “Bitti baba“ “Düşünmem lazım.“ Birkaç gün sonra çözüm bulundu. Ankara’da bulunan kardeşi onu okutmayı kabul etti. Ankara’da Atatürk Lisesi’nde okudu. Okul biterken öğretmeni sordu: “Ne olmak istiyorsun?” “Mühendis” “Neden?“ “Eh, Silifke’nin en güzel kızını almam...

“Hangi yolda olursa olsun, çok mesafe kat etmek ister misin?  Yavaş yürü, fakat hiç durmaksızın.”   Her insanın ve milletin ulaşmak istediği hedefler vardır, olması da gerekir. Ancak, bu emek ister, heyecan ister; azim, irade ve fedakârlık ister. Ve en önemlisi sabır ister.  Bizde en az olan şey ise sabırdır....

Mut kültürü için iki büyük öneriyi yıllardır hep yazdık, seslendirdik durduk. Ama somut bir adım atabildik mi? Atamadık. Neydi bu öneriler? Birincisi Mut Kültür Müzesi. Bunun için Ziraat Odası Salonunda bir toplantı düzenledik Mut Çıtlık Dergisi olarak. Kaymakamlıkta da bir toplantı yapıldı. Yetkili herkesle görüştüm bu konuyu, yazdım, çizdim. Ama...

Bir yer düşünün ki; tarihi binlerce yıl önceye dayanır. Helen, Roma, Selçuklu, Karamanlı ve Osmanlı kültürünü yaşamış. Tarihin derinliklerinden gelen izler var. Müzik ve Folkloru ile dünyaya ün salmış.  Corona izin verirse; bu yıl 48. Uluslararası Müzik ve Folklor Festivalini yapılacak. Çadır Oteli önünde başlayan festival, yaptığımız eleştiri sonunda Yörükoğlu...

“Köy yanıyor, deli saçını tarıyor.” A. Sait Özer +++ “Musa Garıymış, saçı sarışmış, Musa Gocanın yarıymış!” Musa Garı / İbrahimli Köyü +++ “Havut eskisi gibi çelenğinin dibine yığıla kaldık!” Emine Perçemli / Kavaklı Köyü +++ “Tekerini bir gümletirsem görürsün sen!” M. Ali Ceylan +++ “Birisinin bir milyonu mu var, hiç...

Silifke tarihi Taşköprü, M.S. 77-78 yıllarında Kilikya Valisi L. L. Octavius Memor tarafından, Roma İmparatoru Vespasianus ve oğulları Titus ile Domitianus adına yaptırılmıştır. Taşköprü 19. yy.‘ın sonlarına kadar orijinal şeklini korumuştur. Birçok defa tamir ve tadil edilmiştir. Bilinen en büyük onarım 1875 yılında Silifke Mutasarrıfı Mehmet Ali Paşa tarafından yaptırıldığı...

Bir zamanlar Çin’de yoksul bir adam o denli aç ve bitkin düşmüştü ki kendini tutamayıp bir armut çaldı. Adamı yakaladılar ve imparatorun karşısına cezalandırılmak üzere çıkardılar. Hırsız, imparatora şöyle dedi: “Değerli efendim, çok açtım dayanamadım çaldım. Beni affetmeniz için yalvarıyorum. Eğer beni af ederseniz, size paha biçilmez bir armağanım olacak.”...

“Gönül Çalab’ın tahtı, Çalap gönüle baktı İki cihan bedbahtı, Kim gönül yıkar ise…” Yunus Emre, yaradanın yeryüzüne de gökyüzüne de sığmadığını, ancak inanmış kulunun/kullarının kalbine sığdığını; insanın yüzüne ve bedenine değil, manevi kalbine bakarak değerlendirdiğini, duru türkçesiyle ne güzel ifade etmiş. Yunus’un dilinde Çalab; Allah’ tır, Hakk’ tır. Allah köken...

Sağolsun yüce iktidarımız Saraylar yaptırmaya doymuyor. Kalkınmakta olan bir ülkenin bireyleriyiz. Ekonomik açıdan, kendi yağımızla kavrulacak bir durum içinde de değiliz. 20 milyon aile açlık sınırları içinde kıvrılıyor. Ekonomistler yoksulluk sınırı 8000 TL diyor. Herkes ayrı bir telden çalıyor. Halkımız kime inanacağını şaşırdı. Ekranlarda çöp bidonlarında yiyecek, az çürümüş sebze,...

Dağları hep dik duran insanlara, düzene başkaldıranlara, yağcılık yalakacılık yapmayan onurlu insanlara benzetirim. Yanılmıyorsan İlhan Selçuk’tu; “Dağlar yeryüzünün ayağa kalkanlarıdır” demişti. Bu yüzden dağlar hep özgürlüktür, korunaktır, tutkudur, görkemdir, güçtür, başkaldırıdır… Dağlarımızın çokluğu kadar, dağlı şiirlerimiz de çoktur. Coşkulu diliyle Tamaşvarlı Aşık Hasan bakın nasıl anlatmış dağları: “Senin yazın kışa...

Başka kentlerden gelen Seka’lı dostlar böyle diyorlardı: “Bu gün Yoğurtsal Kent‘e gidiyoruz.” Öz Türkçe dilin espirisi içinde yeterli ya da namı ile ilgili yoğurt olmayışından yakınıyorlar, böyle tanımlama yapıyorlardı. “Silifke’nin yoğurdu Silivri’nin yoğurdu. Diyorlar ki: “Biz Silivri’de her zaman yoğurt buluyorduk. Hem de helke helke. Ama burada yalnız türkülerde var.“...

Nerede duruyorum ben; Gerisinde ne var hayatın, Neler yaşadım, Neler kaldı bilinçaltında, Unuttuklarım ne kadar? Ya unutamadıklarım… Bitmez ki sayıp dökmekle, Her biri binbir emekle, Sevdiklerim var, sevmediklerim de… Hatırlayınca ürperdiklerim, Keşke dediklerim. Unutmak istediklerim, Lakin zihnimde gezdirdiklerim… Heyecanla andıklarım var; Hala heyecanlandıklarım, Ergen tavrıyla kızardıklarım, Bugün olsaydı dediklerim Tebessüm...

Uzun yıllar önce Çin’de, Li-Li adlı bir kız evlenir ve kaynanası ile birlikte yaşamaya başlar. Kısa bir süre sonra kayınvalidesi ile geçinmenin çok zor olduğunu anlar. İkisinin de kişiliği tamamen farklıdır. Sık sık kavga edip tartışırlar. Bu durum Çin geleneklerine göre, hoş bir davranış değildir. Çevrenin oldukça tepkisini alır. Evde...

Gecenin içine ne kadar yıldız döksen de, gece gecedir arkadaş! İnsanlar insan öldürmeye gidiyor, insanlar onlara el sallıyor! Şu Mut’un toprağı taşı, havası suyu, deresi tepesi; örneğin Mağaras Dağı, Göksu, Sinek Tepesi, Deveboynu, Ardıçlı Dolama… sonra kayısısı, inciri, zeytini… o kadar bildik tanıdık ki, çok iyi bildiğim birisi gibi, belki...

Dr. Hasan Kulakoğlu, dedesi Alamutlu Veli Ağa’nın bir birine ulalı öykülerini yazmış. Sanki bir roman gibi. Kurtuluş Savaşı’nda Madran dağında çadırlarda, çardaklarda yaşayan Tahtacı obası ile Yörük Ali buluşması. Yunan‘a karşı mücadelenin içinde bizzat obası ile birlikte yer alan Tahtacı Veli, Alamutlu Veli Ağa. Uçurulan köprüler, dağlara gelen Yunan birlikleri...

Hayali ve hikayesi olmalı insanın; hayalin kadar varsın, hayalin kadar güçlü, hayalin  kadar büyüksün. Hayalperest değil elbet; “hayalci olmak” ayrı, “hayali olmak” ayrı… Hikayenle, hayalinin arayüzü bulunduğun andır. Hayalin muhteşemse hikayende muhteşemdir. Hayalin; düşlerin, projelerin ve ideallerindir. Hikayen ise, gerçekleşen hayallerin, geride bıraktıklarındır. Hikayen ve hayalin; heyecan veriyor,  kendine ve...