Etiket: Nihat Mustul

İki yıl önce dokuz günlüğüne Almanya’ya gitmiş, dönünce de, “Biz Almanya’dan elli yıl gerideyiz” diye yazmıştım. Arkasından bir arkadaşım daha gitmiş, o da, “Eksik söylemişsin, yüz yıl gerideyiz” demişti.Peki neden bu kadar geriyiz Almanya’dan, Avrupa’dan?..İlk söyleyeceğim elbette ki şunlar: İnsanı yeterince önemsememek, yetersiz demokrasi, bilimsel/çağdaş/laik bir eğitimin olmaması, din ticareti…Bizde...

Sekiz günlük kaplıcada iki arkadaş buldum, ama beni kimse bulamadı. * Kaplıca sınırları içindeki yürüyüş yolu, kaplıcanın en insansız yeri… * Sekiz gün sonra sorsalar bana, “Buranın en sıkı arkadaşı ikisiydi” derdim. * Omuzlara bir metreden dökülen su, tokatsı okşama coşkusu… * Yağmurda havuzlar darı patlaması çiçeği… * “Aceminin” en...

Saygıdeğer konuklar; hepinize hoş geldiniz diyorum, teşekkürlerimi sunuyorum…Biliyorum ki bilinçli bir seçimle buradasınız. Yazardan yana, kitaptan yana bir seçim bu. Bir yazarı umutlandırmak, onun yeni bir kitabı için birkaç sayfa olabilmek… Bu yüzden bir kez daha teşekkür ediyorum sizlere. Ben medyatik bir yazar değilim. Kendi haline yazmaya çalışan, bugüne kadar 12...

Bakarsınız bir hiç, bakarsınız kulaklara küpe, bakarsınız bir başyapıt… İşte bir kadının bana anlattıkları… Ben de size anlatıyorum… “Yaz günü, ala şafakta bir otobüse bindim, Adana’ya gidiyorum. Otobüs çok kalabalık, koltuğum 38 numara, arka sayılır… Sabahın erken saati olsa da içerisi sıcak, en az 40 kişinin soluğu, soğutucu çalışmıyor, terliyorum…...

Gara Sait, “Ben hiç ilaç kullanmam; aspirin bile, doktor yüzü görmedim, hastane bilmem…” der ya hep, birkaç yıl önce birisi hastanede görür bunu. “Ulen Sait Ağa, hani sen hiç hastane bilmezdin, ilaç kullanmazdın?..” der. “Yengen yüzünden, yengen yüzünden” der o da.  Birkaç gün önce ben de Mersin’de bir hastanedeydim. Zaman...

Yeni bir Şiir Zamanı daha. Bu kez de Birhan Keskin’den… Ve İpek Ve Aşk Ve Alev I sana böyle akmaktan çok korktuğum için oldu her şey şelaleler de bu yüzden ilgilendiriyor beni .. dünya çok üzücü bir yerdi, savaş filmlerini ve samurayları eskisi gibi sevmiyordum. bir boşluktan aşağı mı bırakıyordum...

Bu yazımda Mut’un varsıllarına seslenmek istiyorum. Elbette ki konumuz kültür sanat. Ve hepsinin hoşgörüsüne sığınarak… Mustafa Kemal’in kültür ve sanat konusundaki o unutulmaz sözlerini, umarım ki hepimiz biliyoruzdur. Ama kaçımız bunun bilincindeyiz ve bunu içselleştirebiliyoruz acaba? Kültür sanat konusunda Mut ve Mut’un varsılları ne durumda? Böyle başlayalım isterseniz konumuza. Kültür...

1953 yılında Mut’un İbrahimli Köyünde doğdu. Mersin Öğretmen Okulunu bitirerek öğretmen oldu. Yurdun çeşitli yerlerinde öğretmenlik yaptı. 2000 yılında emelkli oldu. Çeşitli dergilerde yazıları, şiirleri, öyküleri yayımlandı. Mutilcemiz.Net, Rengarenkhaber.com internet siteleri ve Mut’un Sesi Gazetesi’nde düzenli olarak haftalık köşe yazıları yayınlanmaktadır. Yayımlanmış kitapları: * Bize Ne (şiir) * Sanki Yürür...

NİHAT MUSTUL: Doğan Abi, biliyorsunuz ki Çıtlık Dergisi olarak bir söyleşi dizisi yapıyoruz. Sizinle yapacağımız söyleşi de üçüncü söyleşimiz. Elbette ki biz sizi tanıyoruz. Ama tanımayanların da olması doğaldır. Bu yüzden, Doğan Altay kimdir? DOĞAN ATLAY: Ben Öğretmen Neşri Atlay’ın oğluyum. 1930 doğumluyum. İlkokula 1937 yılında Mut’ta başladım. Çönıelek Köyü’nde...

“Hayatta en korktuğum şey, sıradanlaşmaktır.” Filiz Çelik “ Yusuf Sağ öldü ya, karısı şimdi burada. Dört kızları var bunların. Hangisi hangisidir hiçbirisini bilemem. Küçükken her birine bir ad takmıştım: Gülyağı, Kolonyayı, Granpen Yağı*, Mavzer Yağı. Geçen gün birisi anasının yanına gelmiş. ‘Sen hangisisin? diye sordum. ‘Ben Gülyağı’yım dedi’.” Mustafa Tekin...

Prof. Dr. Hüseyin Gezer (1920 – 2013 ) Heykeltraş 1920 yılında Mut’ta doğdu. İlkokulu Mut’ta, ortaokulu Silifke’de okuduktan sonra, Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulu’nu bitirdi (1940). 1 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra, askerlik hizmetini tamamladı. Dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel’in emriyle, mecburi hizmeti ertelenerek Güzel Sanatlar Akademisi Helkel Bölümü’ne girmesi...

Geçen perşembeydi, birkaç arkadaşa “Sertavul’a gidelim” dedim. Birisi “Ben donarım” dedi, birisi “hey” dedi, birisi “huy” dedi, kimisi “hey huy” dedi, ben de biraz hüzünlenerek, inadına doya doya da özgürleşerek, bir başıma çektim gittim. Önce doya doya çalıştım; bahçeyi belledim, hortumları topladım, suyu kestim, suları boşalttım… Sonra bir mantar buldum,...

Tutucu toplumlarda aşk’ı okuyan çok, “okudum” diyen az olur. Arkadaşlarıma, dostlarıma, eli birazcık kalem tutanlara diyorum ki, beni biriktirin, ölmeden zor ya, ölünce belki gerekli olurum. Bilge kişi bilen, bilinçli, birikimli, birleştirici, belleği boş olmayan, alçakgönüllü, hoşgörülü, yolgösterici, öngörüsü güçlü olan kişidir. İnsan, tümüyle kendisi olan bir varlık değildir. (“Kendisi...

Doğa, ille de, inadına… Bu yazıyı okuyup okumamanız çok önemli değil, önemli olan doğacı mısınız, değil misiniz, bu? Doğacıysanız da nasıl bir doğacısınız?.. Çocukluğumuzda ve gençliğimizde kimse “doğa” demedi bize. Şimdiki doğacılığımızı ise büyük oranda doğa içinde büyüyüp gelişmemize ve giderek gelişen doğa bilincimize borçluyuz. Çocukluğumuzda ve gençliğimizde kimse bize...

Evet, Mut’ta, 8-14/17 Ekim tarihleri arasında, 1. Mut Kitap Fuarı yapıldı. Mut için olağanüstü bir etkinlikti bu. Bu etkinliği www.artplusmedya.com düzenledi. Tabi ki Mut Belediyesi de buna katkı sundu, destek verdi, Mut Kaymakamlığı da okulları harekete geçirdi. Bu yüzden, Mut’a bu büyük kitap/yazar etkinliğini kazandıranlara, bunlara destek veren Kaymakamlığımıza, belediyemize,...

“Batırık Hanım”ı daha elime alır almaz Mut kokusunu hissetmeye başlamıştım bile. Gezdiği, gördüğü, dinlediği ya da duyduğu, doğal insan manzaralarından oluşan yaşanmışlıkları yöresel dille o kadar hoş anlatmış ki bir çırpıda okuyuverdim. Daha doymamış olacağım ki, bir kaç kez sayfanın sonunu kontrol ettim. Gerçekten bitmişti. Sanki daha çok olması gerekir...

Yazarımız Nihat Mustul'un " Batırık Hanım " adlı kitabı çıktı.