Genel

Bir zamanlar Silifke’de yayınlanan Akyol Gazetesi vardı. Orada bir köşem vardı. Önce adı yoktu. Bir sanatçı arkadaşım ALİ YÜKSEL;  bir Kirmen çizdi, köşemin başlığı KİRMEN oldu. O günden sonra hep yazdım. Daktilo ile yazıyordum. Matbaaya elden götürüyor, Ahmet KILINÇ, Mehdi MUCUK ya da bir başkası onu diziyordu. Tek tek harfler diziliyordu....

Mut’lu, Şehir ve Bölge Planlamacı, Danışman Menşure Ünver bana en son görüşmemizde “İbrahim, müze müdürü bir arkadaşım Mut’ta Amfi Tiyatro olduğunu söyledi” dedi. Birden çok heyecanlandım. Arkadaşım daha önceki bir görüşmemizde de bana Mut’ta bir Antik Kent olma ihtimalinden bahsetmişti… Mut tarihinin ilk olarak kaleme alınmasına ve bizlere ulaşmasında en...

Mersin’in güzel ilçesi, Türkiye’nin yüzde 85’ini sofralık kayısıda rakibi olmayan, yine Türkiye’nin yüzde 15’lerin üzerinde zeytin ve zeytinyağını karşılayan, bunun yanı sıra, Erik, İncir, Elma gibi meyveleriyle ünlü Türkiye’de parmakla gösterilen Mersin’in Mut ilçesi.    Düşünüyorum da Türkiye’de parmakla gösterilen tek ilçe. 20 yıllık Belediye Başkanlığı yapan Selahattin Arslan görevi Murat...

ERGENEKON, BALYOZ Davalarının fiyasko ile bittiği bir dönemde, Zulüm’ü okudum. Ergenekon davasının bir özeti idi. Önce kurgular, içeri almalar, sonra içerde tutmak için delil aramalar. Hakikaten zor iş. Savcı, yargıç, avukat için zor iş. Ama esas zorluk içerde neden tutulduğunu bilmeden özgürlüğü alınmış tutsaklar. “Annem ile görüşme yaptığımız salonun ortasında...

Yıllar önce bir lise öğrencisine kalburu sormuştum, bilememişti…Birkaç yıl önce, Karacaoğlan Ortaokulunda okuyan bir öğrenciye Karacaoğlan’ı sormuştum, bilememişti…Geçenlerde, ilkokul dördüncü sınıfta okuyan bir öğrenciye çam ağacını sormuştum, bilememişti…Orta yaş ve yukarısı için abartı gibi gelse de, bunların hiçbirisi abartı değil. Oysa Mut Yörük kültürünün egemen olduğu bir yer, yıllardır Karacaoğlan Bayramları...

Ey kirlenmemiş yürek, şairine ağlayan esmer şiir, mavi dize,Ey toprak gibi sevmeyi düşleyen gönül dostu yüce insan,Ey rüzgarlara göğüs gerip karanlıkları aydınlatan aydın,Ey emek, ey ter, ey mavi özgürlük,Ey copa, dayağa, işkenceye direnip mapus damlarında çürüyen ve her türlü zorbalığa göğüs geren militan,Ey ekmeğini taştan çıkaran yiğit,Ey yağmura, rüzgara, sele,...

Yine başım dönüyor.Elimde kalem,Ruhumda tasvir edilmemiş duygular,Bedenimde sebepsiz uyuşmalar…Şu anda bir örgünün her ilmeğindeyim. Hangi ilmekte başım,Hangi ilmekte ellerim,Ayaklarrım, gövdem,Bilmiyorum.Kaybolmuşum ilmeklerin içinde.Elimde kalem, başım dönüyor. Şimdi, hangi nesneye,Hangi doğa olayına versemDuygularımı anlatma görevini? Ben, üzerine tuz atılmış bir sülük misali,Gittikçe eriyor kayboluyorumNesnelerin duygularında.Yaşlı bir masanınRomatizmalı bacağında. Elimde kalem, başım dönüyor…13.09.2004

Halk ozanının çıkış noktası yaşanmış olaylardır. Bu yönüyle çağına tanıklık eder. Gördüğünü, işittiğini, yüreğinde besleyip büyüterek, halkına onun diliyle tekrar sunan kişidir halk ozanı. Bir başka deyişle halk ozanı, halkın gözü, kulağı, yüreği ve dilidir. Halkının her türlü sıkıntısını yüreklerinde yaşamak ve bunları dillendirmek gibi bir de sorumluluğu vardır. Düşündüklerini...

15 Temmuz sabah 08.30’da Rum Muhafız Alayı ve EOKA’cılar Makarios yönetimini devirmek üzere ihtilal hareketini başlattılar.  İlk anlarda Makarios’un öldüğü belirtilmişse de kaçmayı başaran Makarios, Baf’taki bir korsan radyosundan sağ olduğunu kendi sesinden mesajla bildirdi.  Daha sonra radyoevini ve polis karakollarını EOKA’CILAR ve Rum askerlerinin ele geçirildiği ve başarılar elde...

İncir ağacının Anavatanı Güneybatı Asya ve doğu Akdeniz’dir. Bu ağaç ve ağaçcıkların meyvelerine incir denir. Dutgiller ailesindendir. Dünyada en çok yurdumuzda yetiştirilir. Bazı yörelerde yemiş, ballıdarı, bardakcık diye adlandırılır. Toplanması oldukça zor olan bir meyvadır. Ilıman iklimin olduğu her yerde yetişmekle birlikte en çok Akdeniz ve Ege bölgesinde bulunur. Mut...

Öyküleriyle Karacaoğlan Şiirleri – Ali Uysal Sabah olmuş, gün ağarmış, Karacaoğlan erkenden yollara düşmüştü yine. Yörük dünyasında, kara çadırların arasında dolaşacaktı. Yayık yayan Türkmen kızlarını izleyecek, kolunda helkesi suya giden güzelleri gözlemleyecek, sazına ve sesine esin kaynakları toplayacaktı. Gide gide bir kuyu başına çıkıverdi yolu. Oğlak çobanı olmalıydı bir Yörük...

Mut’un eskiden beri geleneksel birinci simgesi kayısıdır. Tartışmasız böyledir bu. Bu yüzden de uğruna yıllardır bayram yapılır. Son yıllarda kayısıda, doğaya meydan okurcasına, hızlı bir tür değişimi yaşanmaktadır. Bu yüzden de eski güzelim kayısılar yok olup gitmektedir. Bu kayısıların tümüyle yok olmaması için Kayısı Müzesinin kurulması bile düşünülmelidir. Daha yirmi yıl...

Bir sabah yürüyüşünde sokak ağzında tahta parmaklıklar üstüne konulmuş bir kitap gördüm. Gökten bir kitap mı inmişti bilmem. Şubat 1977 yılında yayına girmiş.  Sonra öğrendim ki, komşum hastane dönüşü eve girerken düşürmüş, birisi de ayak altında kalmasın diye yüksekçe bir yere koymuş. “ Okuyunca veririm komşu “ dedim. Aldım okumaya...

Sahi CHP Mut İlçe Örgütü ne iş yapar, bilen var mı? Açıkçası, ben bilmiyorum… Benim bildiğim ilçe örgütleri, bulundukları ilçenin sosyal, politik ve ekonomik sorunlarına alternatif çözümler üretir. Hem çözümler üretirken, hem de ürettiği çözümleri; gerek direkt, gerekse basın aracılığı ile kamuoyuyla paylaşır. Var mı Mut’ta CHP Mut İlçe Örgütü...

Her kentin, orada yaşayan her kesimin bildiği ve uğradığı bir meydanı vardır. Kent meydanlarını, tüm ailenin toplandığı, sevinçlerin, hüzünlerin paylaşıldığı ortak alan olan oturma odalarımıza benzetirim. MUT’u bana anlat deseler, ilk Çınaraltı gelir aklıma. Kentimizin oturma odası Çınaraltı. Mut’ta, boğucu yaz sıcağında altında soluklanmamış, ulu çınarların şarkısını dinleyerek çayını yudumlamamış...

“Gölgeli olur Gökbelen’in çınarıElinde olur yiğitlerin hüneri vaySana derim sana Gayfeli pınarıBenim Aslı’m pınarından içti mi vay “ Mersin Büyük Şehir Belediyesi Tiyatro Topluluğu , yaz sezonunda Yaylalara turne düzenliyor. 21 Haziran da başlayan turne,  1 Ağustos ta bitiyor.  Köy Seyirlik Oyunları kapsamında bir Köy Düğününü canlandırıyorlar. Bir seyyar araç...

“Kaktırmayla çalışan arabadan ne beklenir!”İbrahim Akpınar “Sabah beşte başlar, akşam sekize kadar ilaç içerim ben. Yürüyünce ıycık açılırım, yürümezsem böyle olurum işte.”Fatma Akpınar / Kadıköy “Ardıcın gölgesi yayla, çamınki şöyle böyle, gerisi ha höyle!”Ali Duran Çivi / Sivri Köyü “Bir gelmemesiyle bütün gelmelerini yok saydırabilir mi bir insan!?..”İlna Nazil “Evlilik...

Kızıl Dağın eteğinde, Aktepe’nin güney ucunda , Göksu Vadisine nazır, seyranlık, iki gözlü bir kulübeden ibaretti evi. Önünde büyükçe bir çam, güneyindeki düzlükte türlü meyveleri olan geniş bir bahçesi vardı; çeşit çeşit incir, üzüm, elma, kayısı, karpuz, kavun, biber, patlıcan, domates eksik olmazdı. İbiraam Ağa köyünde ilk meyve bahçesi yapan,...