YAZARLAR

Çam dibinde yattığım Öküzlerin güttüğüm Ay aydığın gene gel Bir kerecik öptüğüm +++ Gizli gizlisiz diye diye Ya Afganistan ya Türkiye İyi düşün iyi taşın Gelir bak acı hediye +++ Karşındaki cahil mi Kölelikte ehil mi Bırak kalsın öyle Köleciye...

“Elli altı yıl oldu ben köyden geleli. Bizim köyden Mut’a ilk gelen benim zaten. Annem bir kat yatak sarıverdi, “Al bunu, git köyden kurtul” dedi. Böyle oldu gelişim. Başka araç ne arasın, odun kamyonu vardı o yıllarda, onun üstünde geldim....

Sen hiç sevildin mi anne Canından can verip Kanından kan verdiklerinde dâhil Sen hiç sevildin mi anne. Ömründen ömür giderken Saçlarına bir bir kar yağarken Sen hiç sevildin mi anne. Ya da sen! Hem canından hem de kanından olmadan Karşılıksız...

Daha önce “Mut Kayısı Müzesi” konulu bir yazı yazmıştım. Yazım hem sıradan insanlara, daha çok da Ziraat Odasına, İlçe Tarım Müdürlüğüne, Belediyeye ve Kaymakamlığa yönelikti, “Gelin bir Kayısı Müzesi kuralım” şeklinde bir çağrıydı. Evet, sesim bir ton daha yüksek bu...

Güneşin yaktığı gölgeler gibiyim Biraz gri biraz nemli Nedense hep gölgeyi takip ediyorum Ta ki güneş beni yakana Ve beni sana getirene kadar. Bugün bütün gölgeler seni takip ediyor Hangi yöne baksam seni görüyorum Bu güneşin mi oyunu yoksa gölgenin...

1968’li yıllarda Toros dağlarında devrimci buluşma başlar. Gülnar ilçesi küçük bir ilçedir. Kaymakam Vekili rahmetli Dr. Yüksel Burgutoğlu vardır. Devrimci gençler Gülnar’a gelirler. Bölgede nohut üretilmektedir. Nohut dedikse, nadasta tarla boş kalmasın diye ekilir, tarla dinlenirken, besi kaynağını da alacaktır....

Birilerinin yaptıkları ve söyledikleri bizlerin us sağlığını bozacak kadar us dışı, yalan dolan, saçma sapan ve korkunç olabilir. Dayanılmaz olsa bile bütün bunların karşısında us sağlığımızı bozacak insanlar değiliz bizler. Tam tersine, ince ince gülümseyebilen insanlarız hepsine. Çünkü umutla, sevgiyle,...

Birlik, beraberlik ve mücadele günü! Farklı yerlerde, farklı kollarda mücadele verenlerin bir araya geldiği, zincir halklarının birleştiği gündür 1 Mayıs. Tüm emekçi kardeşlerimin bayramını kutluyorum. Ben de sizden biriyim Ben de emekçiyim. Sabahın ilk ışıklarıyla uyanan güneşi selamlayan emekçi dostlarım....

Seçim dedik gün yaklaştı. Tabi seçime katılacak 4 aday var ben buradan hepsine başarılar diliyorum kazanana hayırlı olsun inşallah bu ekonomi, zamlar ve vatandaşın istekleri yerine gelir diyorum. Adaylara buradan sesleniyorum. Seçimi kazandıktan sonra hiçbir TERÖR örgütüne izin vermeyin. Zaten...

Onlar bizim gençlerimizdi. Hep genç kaldılar. 1984 yılında Seka Akdeniz’de montaj bitip üretime alınırken personel alımı yapıldı. İşte o dönem hep işe alındılar. Önce İşçi statüsünde çalıştılar. Hem çalıştılar hem okudular. Anadolu Üniversitesi (Eskişehir) İktisat Bölümünü bitirdi. Okul bitince memur...

Ne derece doğru bilmem Komşumuz anlatırdı: Ermenek’te bir savaştan sonra Mağarada saklanan birkaç hıristiyan Evlerinden getirebildikleri herşeyi Pişirmeden karıştırmışlar Sonuçta ortaya batırık çıkmış derdi Sonra da “mesel işte “deyip, Bilmem manasına omuz silkerdi Hakikaten batırığın hasını Ermenekliler yapar Onlarınki biraz...

Hangi çocuk istemez ki yağmur damlalarıyla coşan parkın Salıncaklarını birbirine katıp Kaydırakların üzerinde yürümeyi Yine hangi çocuk istemez ki Babasının ellerine sımsıkı sarılıp Zıplaya zıplaya yürürken Seni kocaman seviyorum babacık demeyi Hadi bayramları çalınan yaramaz çocuk Zamana saklanan düşlerini sobele...

“Akşama bize gelin, soğan da keseceğiz.” Musa Kahrıman / Alahan Köyü +++ “Solaklı’da soğan, Netifli’de sarımsak.” Şerife Ataş / İbrahimli Köyü +++ “Yakışırken yağmamış da, dara gelince çileşir.” Yunus Bilgiç +++ “Karnım çok tok, yiyemem, ‘ye ye, yaş deri süner’.”...

Türkiye İşçi Partisi’ni gençlik yıllarımda tanımıştım. Behice Boran, Mehmet Ali Aybar, Ekinciler ve 12 Mart ile gelen balyozun devrimcilere indiği dönemleri yaşadık. Türkiye Birlik Partisi içinde geçen yıllar, 1974 seçimlerinde başlayan ama sonuç alınamayan seçim ittifakları. Ötekiler hep itildiler. Savruldular....

Keşke her yıl seçim olsa ne vaatler var yarısı yapılsa yeter nanın her yıl seçim olsa süper vaatler veriliyor. Bu vaatlerin yarısı gerçekleşse vatandaşın derdi de yarıya inecek. Benim bu güne kadar hiçbir partiye üyeliğim olmadığı gibi hiçbir parti’nin kapısından...

Çocukluğumuzda sokak sokak gezip Kınalı ellerini öptüğümüz ninelerimiz çalsa kapımızı Sürpriz! Biz geldik, çiçeklerle bezedik yolunuzu dese Önce ben öpeceğim diye neşeyle koşuştursak Sevgi şekerlerini eritip damağımızda Bayramın o sihirli ellerini öpüp alnımıza koysak… Sürpriz! Arifeyi bilmem ama bayram gelmedi...

6 Şubat kara bir gündü. 11 ilin üstüne kara bulut çöküverdi. Hepsi yan yana, on bir il. Beton yığını bir toz oldu onları altına aldı. Kara haber bütün ülkeye yayıldı. Yerel yönetimler, gönüllüler yola çıktılar. Mersin çok göç alan kenti....

Dünya oluşurken herkese bir yer verilir… Balık der ki, “bana denizi verdiler, uçsuz bucaksız, kimse bulamaz beni…” Güvercin der ki, “bana kayayı verdiler, kimse çıkıp bulamaz beni…” Baykuş da der ki, “usu (aklı) kime verdiler usu? İnsana. Ohooo, bir solukta...

“Hafıza-i beşer nisyan ile maluldür.” Veya bir başka deyişle, “Unutkanlık insanlık halidir.” Bu sözü çok önemserim. Hem unutmak faydalıdır bir bakıma! Nasıl mı? Faydasız bilgileri, kötü düşünceleri hatta kötülükleri unutarak hafızamızda yeni gelişmelere, iyilik ve güzelliklere yer açmış oluyoruz. Hafıza...

Vücudumuzda kan dolaşımını sağlayan organın adıdır kalp. Eş anlamlısı başta yürek olmak üzere gönül, hatır, his, sevgi, aşk… Kalp kelimesi Akat’ça kablu sözcüğü ile eş anlamlıdır, Arapça klb kökünden gelen kalb sözcüğünden gelir. Farsça göğüs, bağır, sadr, gönül, kalp, yürek....

Biz seninle Güneşin doğuşuyla batışı arasındaki mesafeyi, Geceyle gündüzün kardeşliğini paylaştık. Biz seninle deniz ve rüzgârın dostluğunu, Yarım kalan bir ayın gülümseyen iki yüzünü paylaştık. Ve biz seninle Yer ve gök arasına sığdıramadığımız bedenlerimizi paylaştık… Bir ömrü geçiren yaşlı bedenler...

9-10 yaşlarındadır daha, köydedir, evlerinin önünde bir traktörleri vardır, abisi evlerinin karşısındaki köy kahvesinde oyun oynamaktadır, traktör sürmeyi çok ister, traktörün üstüne bir çıkar bir iner, bir çıkar bir iner… Pencereden abisinin gözü bundadır. Hatta bir ara pencereyi açarak seslenir,...

Torun sevgisi olunca zeytin zamanı Silifke’de olunur. Güz ayları geldiğinde Muğla Yatağan, Bodrum’da yaşam, Silifke’ye devam eder. Dünürleri zeytin toplarken onlar da eşi İnci MUTLU ile birlikte Silifke’de toruna bakarlar. Torunla olmak, Silifke’de olmak onlara Mutluluk verir. Biz onunla Halk...

Mut kalesinin sırtında Eski mezarlığa kadar olan kısım Kale Mahallesiydi Kalenin etrafı surlarla ve Rumlardan kalan tarihi evlerle kaplıydı Bunlardan Cumhuriyet İlkokuluna en yakın olan ikisi Bir şekilde içini gördüklerimdi Taştan yapılı bu evler, Yeni yapılanlara göre saray mesabesindelerdi Geniş,...

İbrahim Uysal Ankara’da bir şirketin müdürü. Gerçi şimdi emekli oldu ya. Gencali köyünden olur kendisi ve yıllardır Mut Çıtlık sürdürümcüsü. Bir gün beni aradı: “Hocam derginin bir sayısının basım giderlerini de ben karşılamak istiyorum.” Çok sevindim tabi, teşekkür ettim kendisine....

Bir yıldır hasta olan eşim Nuran Üçyıldız hedef koydu. ”27 Mart’ta Bodrum’a torunumun Cem’in doğum gününü kutlamaya gideceğim.“ Yoğun bakımlı günler, ayağa kalkış. Ayağının üstünde durmak, sonra korkuluklara tutunarak yürümek ve 1 km . yürümek. İşte sınav geçildi. Yollara döküldük....

“Türküz” diye övünüyoruz ya, sözcüklerin Türkçesini kullanmakla da övünebilsek, ah!.. Şunu söylemek istiyorum: Hem Türk olacağız, hatta bu yüzden gurur duyacağız, hem de Türkçesi varken sözcüklerin Arapçasını, İngilizcesini, İtalyancasını kullanacağız! Ne mi fark eder? Kendimizi yadsımayız en azından. Aslında dilimizin...

Bana öyle masum öyle çaresiz bakma çocuğum Bedenim enkaz altında ruhum enkaz altında Memleketim enkaz altında. Avazım çıktığı kadar bağırıyorum Ne duyan var sesimi ne de bir el verenim Yaralarım kaynıyor enkaz altında. Bitmiyor kahrolası iktidar kavgası Bitmiyor mal mülk...

Bir gün Hoca ile komşusu bahçede oturuyor ve sohbet ediyorlarmış. Komşusu Hoca’ya sormuş: – Hocam, sen kaç yaşındasın? Nasreddin Hoca derin derin düşünmüş ve ak sakallarını sıvazlayarak: – Kırk yaşındayım. Komşusu şaşkın bir şekilde hemen itiraz etmiş: – Nasıl olur...

Köye giden otobüs, dolmuş ortaya çıkmadan Gerek Mut’a, gerekse Karaman’a Ya öküz arabası ya yayan ya da merkeple gidilirmiş Öküz arabasını yöreye göçmenler getirmiş Daha önce yok imiş Karaman’a onunla kereste ya da tahıl taşırlarmış Yolculuk toplam 3 gün sürermiş...