Genel

1957 yılı Mayıs ayında olgunluk imtihanlarını vererek Mut İlkokulundan mezun oldum. Babamın Kale surlarının altında Belediyeye ait önünde dut ağacı olan dükkanların birinde kasap dükkanı vardı.Yaz mevsimi geldiğinde babamın arkadaşları, bizim dükkanın önündeki dut ağacının altında toplanırlar sohbet ederlerdi. Mezun olduğum gün dükkana geldim babama söyledim, aferin oğlum dedikten sonra...

BEDRİ KOÇAK ÇUKUROVA’DAN SESLER SÖYLEŞİ TRT Çukurova Radyosunda Yapımcısı Mert Şahin‘in yaptığı programa konuk olarak katıldık. Program TRT Türkü Radyo’da yayınlanmıştı.  İşte o söyleşiden satırlar. Sizlerle paylaşıyorum. -Bedri Koçak kimdir? Bedri Koçak 1950 yılında Silifke’nin Çatak Köyü’nde dünyaya gelir. Torosların en yüksek yerlerinden biri olan Çatak Köyü, aynı zamanda yörenin...

Ellerim ki, bugüne kadar hiç silah sahibi olmadı, hiç silah çekmedi…Ellerim ki, çocukluğunda çok kuş öldürdü. Ama şimdi kuş öldürenleri okula gönderir…Ellerim ki, nice kalem tuttu, kitap tuttu, binlerce sözcük yazdı…Ellerim ki, belli bir bilinçten sonra, (anne babamın dışında) ne el öptü, ne el öptürdü…Ellerim ki, bir resim yapamaz, bir...

İlçemizin gelecek 10 yılı planlanırken ve tarımsal pazarlama projeleri oluşturulurken mevcut işleyen sistemin olumlu ve olumsuz yönleri ile doğru tespit edilmesi, bunlara dair bilinçlenmiş, farkındalık kazanmış bir kamuoyu oluşturulması gerekir. Sorunun kökeninde Mut üreticisi veya esnafından kaynaklanan kusurlardan ziyade ülkemizin genel Tarım Ürünleri işleme ve pazarlama uygulamalarındaki eksikliklerin ve yanlışlıkların...

Gündemde olan bir konunun “EVDE KALIN” uyarıları kısmında biz engellilerin hayatlarına temas eden bir nokta olduğu için bir şeyler yazmak istedim. İçinde bulunduğumuz bu durumun bir an önce bitmesini temenni ediyorum. Bir süre evde kalmak çok zor değil inanın. Ömrünü evde geçirmek zorunda kalan bir çok engelli kardeşimiz var. Empati...

Bugün anneler günü. Bakıyorum herkes sosyal medya hesaplarında annesinin fotoğrafını paylaşıyor. Anneleri  ya ölmüş ya  hayattalar… Kimisinin annesi yanında kimisinin uzakta kimisinin de var mı yok mu arasında…  Kimisi hüzünle anıyor kimisi sevgiyle kimisi anne olamamanın verdiği burukluğu yaşıyor içinde sessizden. Kimisi anne olmuş çocuğunu bağrına basmış, kimisi anne olmuş...

Doğum günü tarihim benim annemi en çok sıkıştırdığım annemin de en zorlandığı konulardan birisi olmuştur hep… -Anne ya söyler misin sen beni ne zaman doğurdun? -Ne bileyim guzum, kara kıştı işte; çok soğuktu ve her yer karla kaplıydı… -Ama anne o zamanlarda kış ayı eylül ekimde başlayıp mart nisana kadar...

Toroslar’da Aladağ eteklerinde 18 ve 19. yüzyılda, yüz binlerce insan yaşıyordu. Kavgasız dövüşsüz, hümanist bir yaşam biçimiydi bu. Burada yaşayan Bulgar, Rum, Türkmen, inanan inanmayan hepsi birbirlerine saygılıydı. Karamanlı Mehmet Beyin çizdiği rotada, Yunus Emre felsefesi hüküm sürüyordu. Toros dağlarında o beldeden, o beldeye dolaşıp duruyorlar, birbirlerine de destek oluyorlardı....

Ben sıradan bir Ahmet, sense Ahmet Bey. Bugün seninle yer değiştirelim mi? Ne dersin? Ben sen olayım, sen ben. Ben Ahmet Bey, sen Ahmet…Ben bahçe işçisiyim. Erik, kayısı, zeytin toplamaya giderim. Götüren olmazsa boş kalırım. Hiçbir sigortam yok. İki göz bir aralık evimin dışında yoklarım çok. Bankada bir kuruş param...

Teknolojinin bunca ilerlemediği, modern araç gereçlerin köylere ulaşmadığı yıllarda, dağ köylerinde bazı işler ortaklaşa yapılırdı. Köylü, ekin işleme, çift sürme, harman kaldırma vb. işlerinde komşularını yardıma çağırırdı. Buna imece, ümmeci denirdi. Çağrılanlar davete uyarlar ve iş her neyse el birliği ile bitirilirdi. Bazı işler vardı ki imece ile çözülemezdi. Yapılacak...

1975 yılında Kayısı Bayramı ve Karacaoğlan Şenliklerinde; Karacaoğlan mezarı başında anılmıştı. Biz şimdi o günlere gidiyoruz. Belediye Başkanı Yahya İnanıcı, bu şenliklerin etkin olması için tüm sanat, bilim adamı çevresine ulaşmıştı. Hatırladığımız kadar ve o günkü fotoğrafa baktığımızda; bir çoğu aramızda yoklar. Onları saygı ile anıyoruz. Ruhi Su, Vecdi Yarman...

Kendini süper güç sanan, dünyaya meydan okuyanlar süngünüz düştü değil mi? Hani nerede o teknolojik silahlarınız? Küçük bir virüse mağlup oldunuz. Basın düğmeye, hepsi bir el hareketine bakardı hani!  Menziliniz şaşmazdı, 12’den vururdunuz hedefleri. Davranın, tez olun, vurun çapsız virüsü, yok edin, alın alkışları. Ey mağrur Avrupa simleriniz döküldü, keliniz...

İnsan, yapısı gereği var olduğu sürece içinde hem iyiyi hem kötüyü barındıracak, belirleyici olan ise bizim seçimimiz olacak… Erdemli bir yaşam kültürü oluşturmak istiyorsak eğer içimizde var olan iyiyi  ve de kötüyü eğitmemiz gerekiyor. Seçim önceliğimizi iyiden yana yaparken şeffaflık, hak, hukuk, ahlak, vicdan, yani adalet ve dürüstlük duygusu da...

Uzun zamandır böyle bir yazı yazmayı düşünüyordum. Ama yazsam mı yazmasam mı, bunu da düşünüyordum. Evlerde tutukluyuz, zamanımız bol, bu yüzden de “satır araları” biraz daha çoğaldı ya, yazmaya karar verdim. “Doğru” diyenler kadar “Al işte!” diyenler de olacaktır. Olsun!.. Üstelik birazcık da uzun oldu, olsun!..Aslında bu yazı paylaşımlar konusunda...

DOSTLARIM, ARKADAŞLARIM, ÖĞRENCİLERİM günaydın. Beni yakından tanıyanlar bilirler: Uyku öncesi ve sonrası bir konu gelir yerleşir dünyama. İstediğim kadar kovayım, gönderemem. Çaresi yok o gece onunla uğraşacağım. Bu gece ki çağrılışız konuğum saz ve ustaları idi. Öyle bir konu ki diğer tüm konuları kovdu dünyamdan. Uğraştım durdum onlarla. Öyle bir...

“İnsan yüz kilo yükü taşır da yüz gram boku taşıyamaz!” Adem Zorlu “Callık culluk insanları hiç sevmem ben!” Servet Uysal / Sarıkavak köyü “Şimdi her şey telefonda, herkesin elinde bir telefon; türkü de, masal da, Müslümanlık da telefonda. Bizim gibi cahiller de bakar durur.” Fatama Ceylan / Kahtama köyü. “Arkan...

Taşeli kültürünü yaşatanlardan birisi de Musa Yıldız. Elinde kendi deyimi ile kemenesi; çalıyor, söylüyor, söyletiyor. Bölgedeki düğünlerin bir çoğunu onlar çalmış. Halen Silifke‘nin Sarıaydın köyünde yaşamakta. Kendisini birkaç kez ziyaret etmiştim. Bu ziyaretlerimden birinde yaptığım söyleşiyi sizlere aktarmak istedim. 1975 yılında yaptığım söyleşiyi sizlerle paylaşıyorum. Musa Yıldız 1926 doğumlu. 6...

Önce tarihsel Köroğlu olayına bir göz atalım: Bolu Beyi at uzmanı seyisi Yusuf’ dan kendine layık olağanüstü bir at bulup getirmesini ister. Bu amaçla Yusuf yollara düşer. Attan çok iyi anlayan Yusuf aradığını bulur. Ne var ki bulduğu çelimsiz, uyuz bir taydır; fakat Yusuf ondaki cevheri görür ve anlar. “Bu...