YAZARLAR

Ellerini patlatırcasına alkışlayanları her gördüğümde aklıma gelir; yanılmıyorsam 1990 yılıydı, ünlü Türk Halk Müziği sanatçılarımızdan ve gençliğimin idollerinden gür sesli Sadık Gürbüz’e, konser için geldiği Viyana’da, iki gün boyunca eşlik etmiştim. Birlikte fotoğraflarımız var. Fotoğrafları kendisine mutlaka ulaştıracağımı söylediğimde, “Bugüne...

Hala söylüyorum görünen köy kılavuz istemez. Yarış iki sağ parti adayları arasında geçecek. Diğer partiler ise meclis üyesi çıkarma gayretinde olacak. Hemen sorunuz hazır seçimi kim kazanacak. Bu işler hesap kitap işi canlar. Ben geçen yıl ki seçimde partilerin oy...

Dedikodu başkalarının kişisel ve özel konuları hakkında yapılan kötüleme amaçlı konuşmalardır. Bazen gerçek olaylar hakkında olsa da genellikle kişilerin olayı birbirine aktarımı sırasında yanlışlıklara ve çarpıtmalara sıklıkla rastlanır. Dedikoduya bulaşmayan hemen hemen yok gibidir. Kadınlar arasında daha yaygın olduğu bilinmekle...

Nasrettin Hoca, yolculuğu sırasında mola verip bir hana girer. Bu sırada hana bir başka yolcu daha girer ve her ikisi birden hancıdan yiyecek bir şeyler isterler. Hancı yiyecek olarak sadece bir balık olduğunu söyleyerek, bunu paylaşmalarını önerir. Bunun üzerine Hoca;...

Her konuştuğum insan hep karamsar, AKP’nin kazanacağını söylüyor. Oysa parti, o kadar uğraşıya rağmen gizli bir erimeyi yaşıyor. Millet suskun, bıçak açmıyor ağzını. Beynine kazdığı intikam duygusunu kimselere açmıyor. Yeri geldiğinde duyacağı kütle gümbürtüsünü bekliyor. Kimse fala baktığımı, hayal görmediğimi...

BAKMAK VE GÖRMEK Adamın biri, ilk defa gittiği küçük bir kasabada şaşkın şaşkın gezinirken yol kenarında duran bir arabanın yanına sokulmuş ve arka koltukta tek başına oturan çocuğa: – Buraların yabancısıyım… Parkın hemen yanı başındaki fırını arıyorum, çok yakın olduğunu...

Biz çocukken veya gençken şimdiki neslin içinde bulunduğu imkanları hayal bile edemezdik. O yıllar bize konulan yasaklar; Bilgisayar, Tablet, Telefon kullanımı değil, soğuk gazoz içme (alabilirsek tabi), Radyo varsa evde (her evde bulunmazdı ) ve büyükler ajans dinlemeye başladığında çıt...

“Babamın bir tek tokadını yedim. O da şöyle: Çocuğuz daha, bir arkadaşımla birisinin sigarasını çaldık. Öf, tüttürüyoruz, duman dumanız! Kimseye çaktırmamaya çalışsak da anam görmüş benim sigara tüttürdüğümü. Babama da demiş ki, “ Bu oğlan nerden bulduysa sigara içiyor, haberin...

Ne oldu da kendini ormanın derinliklerine atıyorsun? Taşlaşan yüreğin biraz olsun yeşersin diye mi? Hayret sen düne kadar hayal bile kuramazken, Şimdi koskoca bir ormana dalıyorsun… Nedir bu açlığın? Sevgiye ve saygıya olan açlığın mı? Yoksa onca insanın arasında yalnız...

“Tutarsa emekliler sözünü İktidar görecek acı sonunu”… Tutacaklarına dair şüphelerim var. Yıllardır boş vaadlarla avunduk, belki tutulur sözler diye desteğimzi güçlüden yana verdik. Yıllar yılları kovaladı, önce fakirliğe, ardından yoksulluğa, son olarak da açıklığa mahkum edildik. Atadan terbiye edilmemişiz onlarca...

1969 yılında Taşucu Balıkçılık Festivalinde 40. komite üyesi olarak yer almıştım. Arslan Türe ve Arslan Eyce ile tanış olmam o döneme rastlar. Festivalde Kırtıl köyü mengi – samah grubu ile yer aldık. Önerim üzerine İskenderun’da çalışan Musa Eroğlu‘yu da davet...

Türkiye’de emeklilere promosyon 8 ile 12 bine çıkarılacak. Yanlış duymadınız, yanlış okumadınız, emeklilerin promosyonu 8 ile 12 bin liraya çıkarılacakmış. Ya kimi kandırıyorsunuz promosyonu bankalar verecek ve verdiği promosyonun kullandığı yıl kadarı düşüp üzerine kalan verilecek. O kadar emeklileri düşünüyorsan...

HUZURUN ŞARTLARI Huzur çoğu zaman Sessizce evde oturmaktır Büyü bozulur diye Kapı çalacak diye korkmaktır İnsanları ne kadar çok sevsek de Yalnız kalmayı seçmektir Sadece ben değilim Böyle hissediyor hep bildiklerim Biraz artış olsa da bu çağda Binlerce yıl önceden...

Bugün Bahar, bugün Nevruz. Adını ne koyarsanız koyun ama bize hadi uyanın ve kendinize gelin dercesine rengârenk neşesini saçıyor. Doğa bizi çağırıyor dostlar. Kim nasıl kutlarsa kutlasın ama her milletin kendi kültürüyle barıştığı kendi bayramını yaşadığı ve yaşattığı bir gündür...

Toroslar orta yerde. Doğu’dan Batı’ya bir geçit. Konar-Göçer Türkmenler; Toroslardan geçmiş, ala karlı, boz ardıçlı yaylalarında koyunlarını, keçilerini, develerini otlatmıştır. Ormanlarında kesim yapmış, tomruk taşımış. Pozantı, Karaisalı’da, Taşucu Tahtacı Beleni’nde, tünelin iki ucundan birinde yaşamışlar. Onun için Torosları baz aldık....

Sayılı seçim günleri kapıya geldi dayandı. Zaman su gibi akıp gidiyor işte. Geride bıraktığımız dört yılda, sadece yiyecek içecekler yanına yaklaşılmaz bir duruma gelmiş. Ataların dediği gibi ateş pahası olmuş. Dudaklarım uçukladı. Her şey en az yüzde ikiyüz, üçyüz artmış....

Ben görünen köy kılavuz istemez demiştim ama bazıları bu görüşümü yanlış anladı galiba. İyide doğruları söylemişim ki her şey ortada. Bu işler hesap kitap işi canlar. Hesap kitap işi derken şunu söylemek isterim buyurun ben rakamları vereyim siz hesabınızı yapın....

Bir söz/üm vardı. Oyum, beni –ve ütopyamı- seçene/ydi… İki aday: Ütopyamı benimseyen. Seçmen yurttaşı ‘özne’ sayan. Biri umulan, biri umulmayan. Biri erkek, biri kadın. Biri İYİ, biri DEVA. Biri ORHAN, biri KOVAN. İkisi de hem duyarlı, hem ilgili. Peki hangisi?...

Ekmek ki tarlamızın, tarımımızın, ekonomimizin, beslenmemizin, varlığımızın, yokluğumuzun simgesi… Ekmek ki kültürümüz, kutsalımız; ne zaman yerde bir ekmek kırıntısı görsek hemen alır çiğnenmeyecek bir yere koruz… Ve ekmek ki üzerinde binlerce emek var, öküzümüzün, eşeğimizin, atımızın bile… Ve öyle açızdır...

ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ Bugün deniz üzgün, Bugün deniz dargın, Ve öylesine sessiz ki… Bütün dalgalarını derinlerine atmış Çünkü bugün Çanakkale Şehitleri Denizi dinliyor. Çocukların anlayacağı, Çocukların anlatacağı Şehitlik hikâyelerini bekliyor… Bahanesi büyük, sorumluluğu çok ağır denizin, Bugün Çanakkale Şehitleri denizi dinliyor....

Kırtıl Dağının ardında Çaltı Alanı vardır. Cumhuriyet Alanından başlar Tuztaşı Gediğine kadar uzanır. Bir zamanlar Cılbayırlı bir beyin yeri imiş, her gelene satmış, yemiş. Derken 10 kilometre bir alan İmamuşaklıların yaylası olmuş. Zaman olmuş, diğer köylerden de gelmişler. Yol boyu...

Enaniyet İblis’in hastalığıdır. Nefsin önde gelen özelliklerinden olduğu herkesin malumudur. Benlik, kendine güvenmek, gurur, hodbinlik, kendine taraftarlık içine aldığı başlıklardandır. İnsan benliği sebebiyle daima nefsinin peşinden koşar ve hep kendini haklı görür. Enaniyet insanın en tehlikeli ve zayıf damarıdır. Bir...

Omurgasızlığın, kaypaklığın marifet sayıldığı; çıkar için adam satıldığı, eski dostların görmezden gelindiği veya eski muarızların baş tacı edildiği günlerden geçiyoruz. Hal böyle olunca bir yalan rüzgarıdır esip duruyor; dünden bugünden eteklerde ne varsa savruluyor, gerçek dışı ifadelerle harmanlanıp servis ediliyor....

Mersin’in ilçelerinden sorunlarına çare bulunamayan ve hor görülen birini soracak olursanız işte size söyleyeyim Mersin’in Mut ilçesi. Seçimden seçime sorunları hatırlanan bir ilçe ararsanız Mut ilçesi diyebiliriz. O kadar sorunları var ki anlatmakla bitmez. Hele birde araya seçim girdi tam...

6 Şubat depremi sonrasında Silifke Cem evinde depremzedelere yardım kampanyası devam ediyor. Silifke’de bulunan sivil toplum örgütleri Cem evinde aileleri konuk ettiler. Onları yalnız bırakmadılar. Şimdi de onlar için konser düzenlediler. Bu kez ADIYAMAN depremzede çocuklarına burs vermek üzere bir...

DEM yasalarımıza uygun, şartları yerine getirmiş yasal bir siyasi partidir. Uzantısı PKK, Kandil’dir diyerek acımasızca eleştiriliyor. DEM’le kim yakınlık kurarsa ülkede söndürülemeyen yangınlar çıkartılıyor. Bu partinin Milletvekilleri de diğer partiler gibi sicili temiz olarak seçime katılarak seçiliyorlar. AKP kendisi DEM’le...

Charlie Chaplin (Şarlo) demiş ki: “Sadece bir şey, bir şey olarak kalıyorum; o da palyaço. Bu beni herhangi bir politikacıdan daha yüksek bir düzleme yerleştirir.” Yine bir seçim atmosferi, bende de yine bir sıkışmışlık hissi. Zıt kutupların altında ezilme çaresizliği....

Bir ülkenin eğitimi uçuruma doğru gidiyorsa, o ülke de uçuruma doğru gidiyordur… Ama her konuda olduğu gibi bu konuya da iki açıdan bakmalıyız. Evet, bizler için eğitim uçuruma doğru gidiyor, ama kimileri içinse “ne güzel” tam da istenildiği gibi, asla...

Sol düşüncede yer alan bizler, tarihten ders almada kısırız. Türkiyenin ikinci yüzyıla girdiğimiz ilk yerel yönetimler seçiminde yine paramparçayız. Hepimiz geleceğe fraksiyonel bakıyoruz. Kendi doğrularımız dışında doğru tanımıyoruz. Bir kesere bile sap olamayacağımızı bile bile, bir kuru, boş inatla yol...

Eskidir Dağpazarı Tarih’ten bu yana var sanki Ama hala inadına aynı Tıpkı çocukluğumdaki gibi Delik deşik tozlu yolları Ara ara yeni evler eklense de Yorgun yıllar hakimdir çehresine Burası anneannemin Yolun ötesi de babaannemin yeri İkisi de benim öz geçmişim...