Nihat MUSTUL

“Eğre dağına kar düştü / Palaz sürmeyi attı.” Mehmet Çiftçioğlu +++ “Benim dönemimde önlüğümüz gara bezdendi, çantamız anamızın goca/donunun yırtığındandı.” Hüseyin Cin / Kavaklı köyü +++ “Nihat Hocayı pek aramıyorum bugünlerde. Bereket mevsim dört, beş olsaydı beş doğuruyor olacaktı şimdi!”...

Gelecek Çünkü güneş vurdu penceresine. +++ Anasını bellemişsin soru iminin O günden beri dört ayaküstünde yalan +++ Gözlerin gecenin içinden, adımların renksiz. +++ Sokak kedisi Dinledi dinledi ekmek şiirini Çekip gitti. +++ Gözler yalan söylemezmiş Gözlerinin içinden öptüm bugün bir...

Geçenlerde Adana’dan bir arkadaşım aradı. “Seni de kıskananlar oluyor mu hiç, bunu hissediyor musun?” dedi. “Olmaz olur mu, vardır herhalde!” dedim ben de. Arkasından da düşünmeye başladım. İnsanlarda “sezme”, “hissetme”, “satır aralarını okuma” diye bir algılama vardır. Kimisinde yoğun olsa...

Eşeğin ve atın altın olduğu yıllardır… Abdullah Kiya Çiftçiler Köyündendir, at kadar eşek tutkunudur da. Karaman’a gider bir gün. Pazarda gezerken satılık bir eşek görür. Çok beğenir eşeği; iridir, boyludur, gençtir, bakımlıdır… İstenilen parayı vererek alır eşeği. Biner üzerine, Mut’a...

Mut’u Silifke ve Anamur’la kıyasladığımızda, ekonomik yönden ikisinden de hızlı bir gelişme göstermektedir. Bu da tarıma, meyve ve sebzeciliğe dayanmaktadır. Tabi bu gelişme doğal olarak nüfusu ve yapılaşmayı da arttırmaktadır. Mut böylesine büyüyüp gelişirken kültürde, sanatta, toplumsal duyarlılıkta nasıl ve...

Sertavul yaylasındayım; ünlü Özgürlük Yolu’mda sabah yürüyüşümü yaptım, çocuk parkına gelip spor aygıtlarında yarım saat kadar çalıştım, bir oturağa oturdum, dizlerim güneş ışınlarından yararlansın diye spor giysimin paçalarını dizlerime kadar sıvadım, boyun ve soluk sporu yapıyorum… Gözlerim kapalı; spora, güneşe,...

Ev nerde? Ağaçları kesilen bahçede. Kokulu Mut kavunu nerde? İsrail kavununun karnında. Otopark nerde? Yolun içinde. Gençler nerde? İnternet cafede (!) İşsizlik nerde? Her yerde. Halil Büber’in evinin önündeki tarihi taşlar nerde? Silifke Müzesinde. Gazeteciler nerede? İçeride. Fabrika nerde? Tarım...

Kavaklı köyündendir. Çocuktur daha. Abisiyle arasında beş yaş fark vardır. Abisinin, ilkokul öğretmeninden kalma bir saz hevesi vardır. Babasına yalvarır durur. Babası ise hiç oralı olmaz. Bir akrabaları yeni bir saz almıştır, ilgisi çoktur ya, o sazı görmeye gider. “Bir...

Bütün bilgiler ve gelişmeler aşağıdadır… Son olarak aşağıdaki yazıyı 14 Haziran 2021 tarihinde sosyal medyada paylaştım. Yine yanıt yok. Bu kez aynı yazıyı E- Posta ile Mersin BŞ B Genel Sekreterliğine gönderdim. Yine çıt yok. Uzaya gönderseydim bu dilekçeyi, şimdiye...

Mut Çıtlık Dergisi 2007 yılında çıkmaya başladı, Mut Çıtlık Doğa Grubu da 2010 yılında kuruldu. Tabi Mut’ta bir ilkti bu, böyle bir kültür yoktu. Bu yüzden de ilgi yoğundu, katılımlar kalabalıktı, her kesimden insan vardı. Yönetimi daha renkliydi. İlk yürüyüşlerde...

Son kitabım Kendime Gidiyorum’un İmza Gününe katılmış, bir de kitap imzalatmıştı bir arkadaşım. İki üç gün sonra beni aradı: “Parkta buluşalım. Gelirken bir kitap getirir misin?” Belirlediğimiz saatte parkta buluştuk. “Al kitabını, ver kitabımı!” Yeni kitabı aldı, imzalı kitabı geri...

Kendime Gidiyorum Kitabımın Söyleşi ve İmza Günündeki Konuşmam Saygıdeğer konuklar, sevgili arkadaşlarım!.. Hepinize hoş geldiniz diyorum, ayağınıza yüreğinize sağlık, çok teşekkür ediyorum… Mut içinden gelenlerin dışında, Mut dışından gelenler de var. Onun için, Mut içinden gelenlerin hoşgörüsüne sığınarak, Mut dışından...

Yorulma değil de, belki bunalma benimki. Kim olursa olsun kolay değil tabi, yalanı dolanı, hilesi hurdası, soygunu talanı, softası soytarısı, bilgici bilgisizi, bencili boş vermişi bol olan bir ülkede yaşamak, yaşayıp da bunalmamak… Çünkü, insansanız en kolay siz kirlenirsiniz. Herkesin...

Parktaki sabah yürüyüşlerimde bir haftadır bir kadın görüyorum. Benden birkaç yaş büyük gibi. Ben yürüyorum o oturuyor ama. Kafama takılsa da, niye oturduğunu hiç bilmiyorum. Nedense bugün, tam önünden geçerken beni durdurdu. Durunca daha bir dikkatli baktım yüzüne. Gözleri bomboştu...

Bugünkü şiirimiz Amerikalı bir şairden. Şiirsiz kalmayın! EKMEK VE GÜL Yürüyoruz yürüyoruz, günün aydınlığında Donuk fabrika bacalarına, yoksul mutfaklara Çarpıyor sesimiz ve birden parlayan Bir ışık gibi ulaşıyor insanlara ‘Ekmek ve gül! Ekmek ve gül!’ Yürüyoruz yürüyoruz, erkekler için de...

Küçücük bir bahçem var ya, Deveci yönünde, yine oradayım… Bir başka bahçelere bakıyorum bir de kendi bahçeme, utanıyorum açıkçası! Başka bahçeler bakımlı bakımlı, meyveleri bol ve iri iri. Benimkiyse bakımsız, verimsiz, eğitimsiz, öksüz bir çocuk gibi… Ama kısa sürüyor utancım....

Evet, ayna taşımalı her insan… +++ Hızla betonlaşan kent doğanın sınırlarını öyle bir zorluyor ki, doğaya kırmızı, kendisine yeşil ışık!.. +++ Yalanı dolanı, hileyi hurdayı alkışlayanlar, gün gelip hep utanan insanlar olmuşlardır. Alkışladıkları insanlar tarafından da unutulan insanlar olmuşlardır. +++...

Yıllar önce Kayabaşı köyünün su değirmenini, Kozak’tan (Sarıkavak/Kürkçü) gelip giden, Salıf Goca çalıştırırdı. Kürkçü ile Kayabaşı’nın arası bir saatlik bir yoldu, gelirken iniş giderken yokuştu. Zayıfça birisiydi Salıf Goca. Üç eşekle gelir giderdi. Eşeğin birisine gelirken binerdi birisine giderken, üçüncü...

Dünyanın en para etmez evi, en penceresiz evidir. Aykırılar biraz da, eşek döneminde uçağa, uçak döneminde eşeğe binenlerdir. Kendime henüz yazar/şair diyemesem de, kendimden biliyorum, dallarındaki yeni çiçeklerini yeni bir çiçekle en çok unutanlar yazarlar ve şairlerdir. Bu yüzden de...

Mut Çıtlık etkinliklerinde zaman zaman onurluklar (plaket) ve çeşitli ödüller veriyorduk. Bir gün belediyeye uğradım. O yıllarda sık sık şöyle bir duyuru yapılıyordu: “Bir miktar para bulunmuştur, kaybedenlerin belediyeye başvurması duyurulur.” Şimdi böyle duyurular kalmadı. Ya yitirilecek para yok ya...

“Bizim köyün en dürüst insanlarından birisiydi o. Bu salgın onu da götürdü. İnsanın içini cız ettiriyor eleğin üstünde kalanların azalması.” “Usuma ne geldi bak! Hani bunlar yazın köyde kışın Mut’ta otururlar ya, bir güz sonu annemle birlikte bunlara gittik. Annem...

Bir iki gün geçsin varsın, gelin Dünya Şiir Gününü iki şiirle kutlayalım biz yine de. Birisi bizden, birisi dünyadan; Fransa’dan. SALÂH BİRSEL / GÜNEŞ ÜLKESİ Güzellik şiirdedir Şiir seversen mutlu olursun İçini dörde katlar Umuduna kavuşursun Şiiri seversen Zekâ yaşın...

Dağların, derelerin ve kentlerin tarihi, yağmalanmadan öncesi ve sonrası diye ikiye ayrılıyor artık. +++ Develik çiçeği açmış Ver elini Mut’tun Gülnar yakası… +++ Çocukluğumuzda kucaklarımıza sığmayan bulutlar, küçülen kucaklarımıza ayak uydurdunuz! +++ On çocuğum olsa adlarını karıştırırım. Yüz metreciyim, maratoncu...

Aracında on gündür TRT Türkü çalmıyormuş. Bir iki arkadaşının da öyleymiş. Hemen TRT Çukurova Bölge Müdürlüğünü aramış ve demiş ki, “Ben türkü tutkunu birisiyim, yarın aracımla bir yere giderken Göksu’ya uçarsam ya da bir yere çarparsam, bunun tek sorumlusu siz...

Nisan gelse 13. yılına girecek Mut Çıtlık dergisi… Nice anım var dergiyle ilgili… Ama bugüne kadar bunu anılarımı yazarak kimseyle paylaşmadım… Bugünse bir anımı paylaşmak istiyorum sizlerle… On üç yıldır dergi her çıktığında, bir hafta boyunca Mut sokaklarında kapı kapı...

Yüz metre aşağısı masmavi bir deniz, süzülüp sallanıp durur, gözün gücü yetmiyor çok uzaklıklarını görmeye, kıyı, denizin milyonlarca yıllık eseri bir kumsal, insan ayağı basmamış gibi daha, sola doğru iki üç yüz adım gidince mosmor bir kayalık, kayaların içinden birisi...

Mut kültürü için iki büyük öneriyi yıllardır hep yazdık, seslendirdik durduk. Ama somut bir adım atabildik mi? Atamadık. Neydi bu öneriler? Birincisi Mut Kültür Müzesi. Bunun için Ziraat Odası Salonunda bir toplantı düzenledik Mut Çıtlık Dergisi olarak. Kaymakamlıkta da bir...

“Köy yanıyor, deli saçını tarıyor.” A. Sait Özer +++ “Musa Garıymış, saçı sarışmış, Musa Gocanın yarıymış!” Musa Garı / İbrahimli Köyü +++ “Havut eskisi gibi çelenğinin dibine yığıla kaldık!” Emine Perçemli / Kavaklı Köyü +++ “Tekerini bir gümletirsem görürsün sen!”...

Dağları hep dik duran insanlara, düzene başkaldıranlara, yağcılık yalakacılık yapmayan onurlu insanlara benzetirim. Yanılmıyorsan İlhan Selçuk’tu; “Dağlar yeryüzünün ayağa kalkanlarıdır” demişti. Bu yüzden dağlar hep özgürlüktür, korunaktır, tutkudur, görkemdir, güçtür, başkaldırıdır… Dağlarımızın çokluğu kadar, dağlı şiirlerimiz de çoktur. Coşkulu diliyle...

Gecenin içine ne kadar yıldız döksen de, gece gecedir arkadaş! İnsanlar insan öldürmeye gidiyor, insanlar onlara el sallıyor! Şu Mut’un toprağı taşı, havası suyu, deresi tepesi; örneğin Mağaras Dağı, Göksu, Sinek Tepesi, Deveboynu, Ardıçlı Dolama… sonra kayısısı, inciri, zeytini… o...