Nihat MUSTUL

Kimi zaman deli dolu, kimi zaman harıl harıl, kimi zaman hoyrat hoyrat, kimi zaman da bir bakarsınız hepsi birden… Ama bu öyle ara sıra çıkıverip adını yavuz edenlerden değil, adını dört dörtlük kanıtlayanlar cinsinden bir şey.Alın işte görsel ve işitsel...

Otuz küsur yıldır yazları Sertavul’dayım. Kuzgunlar, kartallar ve akbabalar buranın özel kuşlarıdır. Sertavul bunlarla daha bir güzel, daha bir önemli ve daha bir ayrıcalıklıdır. Kartalların Beypazarı ve Bolkarlarda da olduğunu biliyorum. Ama bu üç çeşit kuşun birlikte başka nerede olduğunu...

Ardıçlarla dolu güzelim bir dağ. Doğanın bu yöreye bulunmaz bir armağanı bu. Ama bu eşsiz yeşilliğin içinde bomboz, büyük mü büyük bir alan…Bir çakıl ocağı burası. Şehre çok yakın ve şehir yönünde…Adam bir çakıl yığmış ki girişe, şaşırmamak mümkün değil!.....

Dışarı bir soğuk bir soğuktu, güneş battı batacaktı, çocuklar işten geldi gelecekti…Sobanın kömürü değiştirilecekti…Kendisi dört döndüm yemek hazırlıyor, o ise bir saattir üşüye güle telefonla konuşuyordu…Birden yumdu gözünü açtı ağzını, saydı sayıştırdı, saydı sayıştırdı…Telefon patladı, tencere devrildi…*İki üç yıl biter...

Kimi yazılarımda kendimi anlatıyor, kendimi dillendiriyorum ya, zaman zaman kafama takılıyor bu; “Yoksa kendi reklamını yapan, bilgiç, “yazar goduşu” birisi miyim?” diye.Ama inanın ki öyle değil. Bir kişide bile böyle bir algı oluşmuşsa üzülür, utanç duyarım bundan. Çünkü ben hiçbir...

Şöyle bir düşünüyorum da, yüzlerce arkadaşım var. Bulunmaz bir varsıllık bu. Belki de ilk kez hepinize, yani tüm arkadaşlarıma sesleniyorum şu anda.Hepimiz biliriz ki arkadaşlıklar sınıfsal değil, sınıf sınıftır. Birisiyle arkadaş olmamız için ille de aynı dünya görüşünde olmamız gerekmez....

Ellerim ki, bugüne kadar hiç silah sahibi olmadı, hiç silah çekmedi…Ellerim ki, çocukluğunda çok kuş öldürdü. Ama şimdi kuş öldürenleri okula gönderir…Ellerim ki, nice kalem tuttu, kitap tuttu, binlerce sözcük yazdı…Ellerim ki, belli bir bilinçten sonra, (anne babamın dışında) ne...

Ben sıradan bir Ahmet, sense Ahmet Bey. Bugün seninle yer değiştirelim mi? Ne dersin? Ben sen olayım, sen ben. Ben Ahmet Bey, sen Ahmet…Ben bahçe işçisiyim. Erik, kayısı, zeytin toplamaya giderim. Götüren olmazsa boş kalırım. Hiçbir sigortam yok. İki göz...

Uzun zamandır böyle bir yazı yazmayı düşünüyordum. Ama yazsam mı yazmasam mı, bunu da düşünüyordum. Evlerde tutukluyuz, zamanımız bol, bu yüzden de “satır araları” biraz daha çoğaldı ya, yazmaya karar verdim. “Doğru” diyenler kadar “Al işte!” diyenler de olacaktır. Olsun!.....

“İnsan yüz kilo yükü taşır da yüz gram boku taşıyamaz!” Adem Zorlu “Callık culluk insanları hiç sevmem ben!” Servet Uysal / Sarıkavak köyü “Şimdi her şey telefonda, herkesin elinde bir telefon; türkü de, masal da, Müslümanlık da telefonda. Bizim gibi...

Yıllar önce “SOYKIRIM” diye bir yazı yazmıştım. Bugünlerde böyle bir yazıya bir daha gerek duydum. Bu yüzden de bu yazıma “SOYKIRIM /2” dedim.O yazımın konusu, dağlardaki harap (yabani) meyve ağaçlarıydı; dağ eriği, dağ armudu, alıç, giyecekelması…Bunların kesilmesine ve taşınmasına izin...

Gecenin içine ne kadar yıldız döksen de, gece gecedir arkadaş! Arkadaş sayısının çokluğundan utanır mı insan? Utandım!.. İnsanlar insan öldürmeye gidiyor, insanlar onları alkışlıyor!.. Şu Mut’un toprağı taşı, havası suyu, deresi tepesi; örneğin Mağaras Dağı, Göksu, Sinek Tepesi, Deveboynu, Ardıçlı...

Hiç yaşamadığımız ağır günlerden geçiyoruz. Kimimiz az kimimiz tümüyle, evlerde tutukluyuz. Kendimiz ve de herkes için bu. Eminim ki sizler de benim gibi nice şeyler düşünmüşsünüzdür, düşünüyorsunuzdur bu zor günlerde.Düşündüklerim ayrı, yaptıklarım ayrı elbette. Bu işi biraz da fırsata çevirip...

Korona salgını yüzünden evlere kapandık ya; kitaptır, yazıdır, bulmacadır, türküdür, sosyal medyadır derken, bir arkadaşımın aynı marka iki pirinç paketindeki pirinçleri saydığını, birisinde 7759, birisinde 7789 pirinç çıktığını, bunu da paylaştığını gördüm. (!)Benim sabrım, gözüm ve gözlüğüm buna yetmez arkadaş;...

Yazarak böyle sordu bir arkadaşım…Bu konuda yediden yetmişe herkes, bir eksik bir fazla aynı şeyleri söylüyor zaten. Tutup aynı şeyleri benim de söylememe hiç gerek yok. Bu yüzden çok az söylenen ya da hiç söylenmeyen şeyleri söylemem daha doğru olur...

*Bu yazı birkaç yıl önce yayımlanmıştı. Güncelliğini hiç yitirmemiş. Sizlerin hoşgörüsüne sığınarak yeniden yayımlanmasını istedim. İstanbul’da bir Mut Çıtlık sürdürümcüsü (abone) vardı, İstanbul’a varınca ne zaman yanına varsam, durmadan kendisinden konuşurdu; nerde ne kadar arsası var, nerde kaç tane dairesi...

Çok yakın ve çok büyük dostları haziranda öldü ki, “Haziranda Ölmek Zor” dedi şair. Ölümün hepsi zor olsa da, ilkbaharda ölüm ölümlerin en zoru aslında. Babam ilkbaharda öldü, çok sevdiğim, çok yakın arkadaşım öğretmen Celal Yaşar ilkbaharda öldü…Çünkü ilkbahar, doğanın...

“İnsanın bir kulağı kepçe, bir kulağı gele geçe.” Ayşe Sarı / Gedik“Herkes bildiği işi yapsın canım! Bizde öyle. O oyun bilmez ben yürüyemem, o Mut Çıtlık doğa yürüyüşlerinde ben düğünde dernekte…” Hasibe Çetin Tiryaki“Bir sevgiliniz olmasına rağmen üşüyorsanız başkasını ısıtıyordur....

17 Ocak 2020…İki gündür öğle yemeğim, birer ‘memur tavuğu’, birer ayran…Zaman zaman ne güzel bir soluklanmak şu internetsizlik!.. İşte on günde okuduğum dört kitap: Gökkır’ın Bahar Dansı/Hasan Aydın, pervane/Şükrü Erbaş, idilikler/Haydar Ergülen, İnsan Ne İle Yaşar/Lev Tolstoy.Peki sakal bırakmak bir...

15 Ocak 2020…Çatıları ve balkon demirleri kargalı ve martılı, sokak ortaları, kaldırımları ve dükkân girişleri etkisizleştirilmiş köpekli, duvar dipleri kedi mamalı bir şehir, bu İstanbul…Toplu taşıma araçlarına bakıyorum, insanlar mutsuz; yorgun, yalnız, umutsuz, en yakın arkadaşları telefon, genç ve orta...

Peyami Safa gazete değiştirir. Yeni işvereni sorar, “Ne istersin?” der. “Kısa olursa 10, uzun olursa 5 isterim” der o da. Kısalık konusunda Peyami Safa’ya uymaya çalışıyorum ben de…11 Ocak 2020… Bu yıl İstanbul’daki ilk günüm. Evin olduğu yer masal parçası....

Sözcük nedir, ne işe yarar, günde kaç sözcük kullanıyoruz, sözcük dağarcığımız yeterli mi, kullandığımız sözcükler Türkçe mi?..Hepsi ne keder önemli aslında…Sözcükler iletişimimizin temelidir, sözcüklerle var olur çoğalırız.Sözcükler de canlıdır; doğar, gelişir, yenilenir, unutulur, hatta ölür…Sözcük peşinde en çok koşanlar, onları...

Kadının sabah yürüyüşü yarım saat sürdü. Parktaki spor aygıtlarında da on beş dakika kadar çalıştı. Arkasından da birazcık yorulduğunu hissedip, soluklanmak için büfenin önündeki banka oturdu.Parkın önü ana caddeydi. Birer dakika aralıklarla iki araç gelip durdu. Az sonra bir de...

“Bir taşla iki kuş vurmak” değil bunun adı, inanın ki değil, bin kere değil! Niyet kuş vurmak değilse de, “kuş vurmak” var bunun içinde çünkü. Bu yüzden de olsa olsa, “Erdemli’ deki düğüne giderken Silifke’deki düğüne de katılmak” olur bunun...

Mut Çıtlık Doğa Grubu nice arkadaşımıza şiirler yazdırtıyor. Hatta kimisine birden çok. İşte Cengiz Durmaz arkadaşımızın yazdığı üç şiir. Sizlerle paylaşmak istedim: ÇITLIKGezimizde neşe var, yok elemle kederKimimiz baba, kimimiz abla, kimimiz biraderBir nefes temiz hava dünyalar ederBizler için tertemiz...

“Günde 24 saat kaldığı evi kümes, bir saat kaldığı yer saray!” İlna Nazil “Kötü insanların türküsü olmaz, iyi insanların türküsü olur.” Fikri Demir “Bir baktım, “ Gavur icadı” demeyip, elindeki telefonla kendinden geçen gençler gibi geliyor bizim hacı. Yolun kenarındayım,...

“Hani bir fıkra vardır, çoğumuz biliriz ya…Bir yabancı Türkçe öğrenmek için Türkiye’ye gelir, bir öğretmenden ders almaya başlar, üç dört ay sonra da ‘Öğrendim artık’ der ve yurduna dönmek için gara gelip tireni sorar, yetkili de elini bir iki kez...

Alkış ki, çağlar boyu süregelen, her olgu gibi zamanla gelişip değişikliğe uğrayan, her toplumda var olan derin bir kültürdür.Öz olaraksa alkış, özendirmek, onurlandırmak, kutlamak, cesaretlendirmek, iyi dileklerde bulunmak anlamlarını taşır.Alkış üzerine bir incelik daha, alkış; düşünce ve eylem olmaktan çıkmış,...

Gezi ve doğa yürüyüşleri yazıları yazmasını seviyorum, böyle nice yazılar yazdım, bu yazılarımın bir kısmı Cennetlere Gidiyorum kitabımda yayımlandı. Ama nedense, aslında haklı bir gerekçem de yok, epey bir zamandır bu tür bir yazı yazmadım. Şimdi ise yeni bir gezinin,...

Bu kez de İlna Nazil’den iki şiir.Şiirsiz kalmayın!.. TOROSLAR Katran kokusu çam çırasıKekiği kekliği kalmayanDereleri hes, yamaçlara Keloğlan başıYılanların çıyanların alkışıYangın yangın yağmalansınFesler dolarla dolsun. Bütün dağlar kanlıdır şimdiBütün dağlar kardeştir. SEVGİ Tahtacı MuhammetGülü çok severdiBu yüzden de kızlarınaGül, Gülbir,...