Gülümseyenler Fotoğraf Sergisi; ilgi gördü görmedi, gelen oldu olmadı, hepsi kabulüm. Ama şunu biliyorum ki, Mut’ta ilk kez böyle bir sergi açıldı. Ve şunu da söyleyebilirim ki, 3 günde 300’e yakın izleyeni oldu. Yine bir istek geldi ki, 29/30 Ekimde...
“Gençlere örnek olabilecek çok az insan kaldı bu memlekette.” Aysun Kocaçam +++ ‘Ulen arkadaş, doğa yürüyüşünde telefonumu yitirdim, dokuz döndüm bulamadım! Adam sekiz göz ameliyatı olmuş, buldu! Şaşılacak bir durum yahu!” Mehmet Çiftçioğlu +++ “Eskiden Mehmet Keskin’dim, şimdi Mehmet Küt...
Sosyal medyada (Facebook) bugüne kadar yüzlerce insanın arkadaşlık isteğini kabul ettim. Çünkü karşımdakini, kim olursa olsun önemseyen birisiyim. Bunlardan kimisi çok yakın, kimisi bir parça tanıdıklarım, çoğunluğu ise hiç tanımadıklarımdı. Tabi az olsa da, ben de arkadaşlık isteklerinde bulundum. Buradaki...
Yıllar önce doya doya İstanbul’dayım. Konu Mut Çıtlık tabi. Oğlumla gelinim oradalar, onlarda kalıyorum… Evleri otobüs durağına yakın. Sabahın ilk yoğunluğu biraz azalmış, elimde çantam, durağa gelip oturdum. Kadıköy’e gideceğim. Bir iki dakika sonra otobüs gözüktü. Başka yolcu yok. Otobüs...
Not: Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değildir. Yaylada belediye görevlisi, birisinin kaçak su kullandığını belirler. Sorar adama: “Bu sakalı boşuna mı bıraktın sen Amca?” “Şeriatla yönetilmeyen bir memlekette her şey mubahtır!” +++ Cuma günü Köylü Pazarındayım, soğan alacağım: “Bu soğan nereden...
Yarım saattir onu dinliyorum. İşte söyledikleri: “Ne büyük bir özlem çocukluğum, gençliğim, ne korkunç bir şey onları yitirişim ve onların bir daha geri gelmeyecek oluşu!.. Dayanılır bir şey değil annemin ölümü!.. Dayanamam çocuklarım ölürse, bin kez dayanamam kocam ölürse!.. Bir...
Sevgili okurlar: Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değildir. Mut ve yöresi insanının yaşamı; yoksulluğu, yetersizliği, acıları, sevinçleri, tarihi ve kültürü vardır bu yazıların derinliklerinde. Ve öyle inanıyorum ki, bu yazıları “çaktırmadan” okuyanların sayısı, sesli sesli okuyanlardan çok çok fazladır. Ya 75...
Sabah yürüyüşünde karşılaştık, adamın elinde iki metre kadar bir sopa… “Yahu nedir bu?” “Köpek için.” “Bir ekmek vereni, bir de sopa vuranı unutmazmış köpek!” “Ya saldırırsa!..” Yıllar önce Eskişehir’de, bir AVM’ye sapan yolun kenarındayım. İki köpek var, yoldan geçen her...
Şiirsiz kalmayın!… AY BATTI ay battı anne, çocuklar kanıyor sarhoş kent topluyor çekmecelerini pantolonu yırtık uçurtmalar firarda kim sobeler devler ülkesinde Gulliver’i? kirli bir ırmak akıyor gönlümün ortasından kırmızı bir turnayım göç kokan gözlerinde aşktan düştüm anne, yazlarım kırık nasıl...
Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, birebir yaşanmışlıklardır. “Bu çantayı taşıyorsun da, içinde küçücük bir çakı bile yok arkadaş bee!..” “’Bıçak taşıyor!’ mu dedirteceksin bana?” +++ “Bizim köyde bir adam vardı, öldü gitti. Ben hayal meyal anımsıyorum. On altı ekmek yediği...
Bizim buralarda bir adam var. Bildim bileli Cumhuriyet Gazetesi okur. Bir de seçimden seçime oy kullanır. Hepsi bu. Kendini doldur doldur ama doldurduklarını hiç kullanma! Kendinden başka neye yarar ki! Bir gölete benzetirim bu adamı hep; ağzına kadar su dolu...
10’a 2. Bugünkü başlık böyle. Peki ne demek bu?.. Bir tümceyle bizi tanımlayan bir sonuç. Sertavul Çocuk Parkındayım. Sahipsiz köpek çok buralarda. Köpeğin birisi yoldan karşıya geçmeye çalışıyor. Anayol tabi, vızır vızır araba, kolay mı? Doğal olarak araçlardan korkuyor, ürküyor....
Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, hepsi yaşanmışlıklardır. “Usum yeni yeni ermeye başlamıştı. Anam da öldü babam da. Yetim büyüdüm…” “İlk başta marangozluğa başladım. Bir keserim, bir de baltam vardı. Bıçkıyı sonradan buldum. Bıçkı herkeste olmazdı zaten. Kapı kasaları yaptım. Üç...
Sertavul püfür püfür poyraz! Avarlar, ağaçlar cin çarpığı! Mut da böyle, eminim ki Silifke de… Zaten başladı mı poyraz, kolay kolay durmaz… Ya Karaman? Buralar yıkılırken çıt çıkmaz Karaman’da. Kaç yaşadım bunu, biliyorum. Sanki bunu bir daha kanıtlarcasına Karaman’a gittim...
Karl Marx yıllar önce, “Din halkın afyonudur” demişti… Bu ayrı bir tartışma… İnsanlıkta; sevgide, adalette, hakta, hukukta, vicdanda, doğrulukta, dürüstlükte dinlere gerek duymadan bile dinleri aşabilmek… Ama toplum dincilikle (dinle demiyorum) kuşatılmış durumda… Tabi burada temel bir konu var; laiklik....
Burada anlatılanların hiç birisi kurgu değil, hepsi yaşanmışlıklardır. 1960’lı yılları… Kertmen Köyündendir Yavuz Ali. Kısacık, çevik, burma bıyıklı ama goduş mu goduş birisidir. Goduşlukta bu memlekette üstüne kimse yoktur. Süslü püslü bir de atı vardır. Atını mı süsledi, kesinlikle Köprübaşı...
Ama bu eyyyyey’dir; kimseye parmak sallamak, hele hele kimseyi hizaya getirmek hiç değildir, asla, tümüyle insanidir ve en sessiz tondadır!.. Ey yavaşlamak ve de durmak yerine, yoldan geçen kedilere, köpeklere dütdüt korna çalan sürücüler!… Ey çocukları için para kültüründen başka...
Yoksuldu, ilkokuldan sonra okumamıştı, garibandı, dindardı… Her şeyin ‘alınyazısı’ olduğuna inanırdı… Çalışma yarışması yapılsa birinci gelirdi, ama “Çalışana Allah verir” diye diye yaşardı… “Çok şükür” sözünü çok kullanırdı… 50 yaşına gelmişti, ama bu elli yıl 50 metre katkı sunmamıştı yaşamına…...
Burada anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, tümüyle yaşanmışlıklardır. İki arkadaş oturmuş bir masaya söyleşiyor, Çınaraltı’nda… “Mut’ta kaç devlet yurdu var, kaç cemaat yurdu, biliyor musun?” “Bilmiyorum. Hiç düşünmedim bile…” Bitişikteki masada da bir söyleşi var ve bir ses duyulur: “Görüyor musunuz...
Hayyam şarap sarhoşu Olalım biz de bugün Hayyam sarhoşu. HACI OLMAK YETMEZ Adil davranmadıktan sonra Hacı hoca olmuşsun kaç para Hırka, tesbih, post, seccade güzel ama Tanrı kanar mı bunlara RÜBAİ Ben olamayınca bu güller bu selviler yok Kızıl dudaklar...
Sevgili imam kardeşim! Koşullar öyle gerektirmiş ki, sabahın ilk saatlerinde bir cenaze namazı kıldırıyorsun. Güneş doğalı yarım saat olmuş daha. Caminin önünde kılınıyor namaz, namaza katılan taş çatlasa 50 kişi. Senin çıplak sesini rahatlıkla hepsi duyar. Ama sen ses sistemini...
Buradaki anlatılanların hiçbirisi kurgu değil, tümüyle yaşanmışlıklardır. “Yıllar önce Suçatı Köyünden 17 kişi Mut’a sinemaya geliyoruz. Yayan yapıldak! Göksu’yu geçerek Mirahor Köyüne geldik önce, arkasından da Mut’a, Seyrankaya sinemasına. Sinema dönüşünde, gece tabi, Göksu’nun boyunda bizim karpuz tarlamız var, tam...
Alooaloo, dikkat dikkat! Mut Çıtlık Kültür Sanat Dergisinin birinci sayısı çıkmıştır. Parasız dağıtıyoruz… +++ Saygı değer konuklarımız, sevgili arkadaşlarım, Mut Çıtlık Dergisinin değerli dostları; hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum, hepinize hoş geldiniz diyorum, hoş geldiniz!.. Az önceki sesle ve duyuruyla sizleri...
Öncelikle eleştiri konusunda anlaşmamız gerekiyor. Çünkü birçok insan eleştiriyi “suçlama” olarak görmektedir daha. Oysa eleştiri katkı yapmaktır; yanlışları ve eksikleri gösterip çözüm önerileri sunmaktır ve bir bu kadar da doğru ve güzeli alkışlamaktır. Geleneksel olması düşünülen bir etkinliğin birincisini eleştirmek,...
Derginizi keyifle okuyor, takip ediyorum. Çok güzel. Ancak bu sayının en iyi yönü, adına uygun çıtlıkla fotoğraflanmasıdır. Yayın hayatınızda başarılar. Eyüp Çolak / Mersin +++ Sevgili Mut ÇITLIK Dergisi Ailesi, Emekçileri ve Okuyucuları, Değerli Gönül Dostları… On beş yıldır sabır,...
(Şiirleştirdiğim bir halk anlatısı) Adamın birinin ölüm gelir aklına Çağırır çocuklarını, toplar başına Bakın çocuklarım der, bu size vasiyetimdir Ben ölünce açacaksınız bu zarfları bir bir Neyse, adamın günü saati gelir nihayet Çocuklarınınsa usundadır hep o vasiyet Önce birinci zarfı...
Güncel sorunlarımız o kadar ağır ve çok ki, yarının en büyük sorunu gibi gözüken iklim sorununu ne yazık ki çoğumuz çok önemsemiyoruz, hele hele siyasetçilerimiz bu konuda ne bir söz söylüyor, ne de bir adım atıyor. Ama bilim insanlarının uyarıları...
“Roman denizse öykü göldür, büyük benzerlikleriyse ikisinin rengi de mavidir.” İlna Nazil +++ “Doktora dedim ki, ‘Reçetenin altına bir de şunu yazıver!’ ‘Günde bir saat eski dostlarla sohbet edilecek!’” Orhan Kurtulan (Fotoğrafçı Orhan) +++ “Saf insanlar cin insanlara dönüştürüldü.” Aysun...
Bu toplum, bu halk en çok kimlerden çekti ve hangi anlayışlara göre yanlış yerlere yönlendirildi? İşte bu yazımda bunları düşünmeye çalışıyorum… Tabi bunların bir kısmı bilgisizlik/bilinçsizlik, bir kısmı bile bile, bilinçli bilinçli… “Din din” diyerek din ticareti yapanlar… Bu toplum...